Danıştay 4. Daire E.2016/6792 K.2020/4913

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, şirket hesabından ortaklara yapılan ödemeler neticesinde şirketin kârlılığı düşük gösterilerek kayıt dışı hasılat elde edildiğinden bahisle 2011/1 dönemi için tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin "ortaklar cari hesabı" ve kurumun çalıştığı bankaların hesap hareketlerinin takip edilmesi sonucunda, şirket yetkilisi …'a gönderilen paraların bir kısmının adı geçenin aldığı gayrimenkul bedellerinin ödenmesinde kullanıldığının tespit edildiğinden hareketle bulunan matrah farkı üzerinden tarhiyat yapıldığı ancak, ortakların şirkete zaman zaman borç verip daha sonra şirketten tahsil ettiği, yıl boyunca daha çok işletmeden alacaklı kaldıkları, aldıkları borçları işletmeye kısa sürede ödedikleri ve adat yöntemiyle faiz hesaplanıp gelir kaydedildiği,

anılan dönemde …'ın şirketten 300.000-TL alacaklı olduğu ve taşınmazlardan biri için tarafından 990.000TL tutarlı kredi çekilerek bedeli ödendiği belirtildiğinden kredi alıp almadığı araştırılmaksızın, gayrimenkul alındığı belirtilen firma ve şahısların bilgisine başvurulmadan, şirketin defter ve belgeleri üzerinde ayrıntılı inceleme ve araştırma yapılmadan, herhangi bir karşıt incelemeye gidilmeden, şirketin kârlılık oranının düşük tutulmasından bahisle kayıt dışı hasılat elde edildiği varsayımına dayalı olarak eksik incelemeyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin ilgili dönemde kayıt ve beyan dışı hasılat elde ettiğinin somut verilerle tespit edildiği dolayısıyla yapılan cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu iktisadi ticari icaplara uymayan hususların aksinin iddiası halinde ispat yükünün davacıya ait olduğu iddiasıyla davanın kabulüne dair kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.