Danıştay 4. Daire E.2016/6928 K.2021/1678

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2009/12 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının fatura aldığı Ostim Vergi Dairesi mükellefi … Demir Elektrik İnş. Mer. Or. Ür. Assan. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitler, anılan mükellef tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğunu kanıtlamaya yeterli olmadığından, söz konusu faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmaların düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellefler hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacının fatura aldığı Ostim Vergi Dairesi mükellefi. Demir Elektrik İnş. Mer. Or. Ür. Assan. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda.

27/11/2007 tarihinde inşaat malzemeleri toptan ticareti işi ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, 31/12/2009 tarihinde mükellefiyetinin re'sen terkin edildiği, 07/12/2007 tarihli açılış yoklamasında, işyerinin 50 m² büyüklüğünde olduğu, işçi çalıştırılmadığı, işyerinde cüzi miktarda satışa hazır malzeme bulunduğu, 04/02/2009 tarihli yoklamada, mükellef kurumun faaliyetine devam ettiği, işyerinin yaklaşık 110 m² büyüklüğünde olduğu, işyerinde üretim yapılmadığı, başka bir yerde şube yada deposunun olmadığı, faaliyet konusu ile mütenasip stok durumunda sıhhi tesisat malzemeleri ve inşaat malzemeleri olduğu,

işçi çalıştırılmadığı, 14/05/2009 tarihli yoklamada, adresin boş ve kapalı olduğu, 25/05/2009 tarihli yoklamada, işyerinin kapalı ve boş olduğunun tespit edildiği, 2007, 2008 yılları kurumlar vergisi, geçici vergi beyannamelerini verdiği, daha sonraki dönemlerde beyannamesinin bulunmadığı, yüksek matrahlı katma değer vergisi beyannameleri verdiği ancak cüz'i miktarlarda ödenecek katma değer vergisi çıktığı, 2009 yılına ilişkin olarak 6111 sayılı Kanun kapsamında matrah artırımı yapıldığı ancak ödenmesi gereken verginin ödenmediği, 218.364,47 TL vergi borcu bulunduğu,

Form Ba-Bs analizinde 2008 yılıda 9.644.538,00 TL satış bildirildiği halde alış beyan edenlerin 14.723.335,00 TL alış bildirdikleri, mükellefin mal alışı bildirdiği 15 firmadan 6'sı hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporu bulunduğu, yasal defter ve belgelerini istenilmesine rağmen ibraz etmediği, şirket müdürünün ortağı olduğu 7 şirket daha bulunduğu ve bu şirketlerin bir kısmının özel esaslara tabi olduğu, şirket ortağının ortağı olduğu 8 şirket daha bulunduğu, bu şirketlerin pek çoğunun özel esaslara tabi olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen tespitler bir arada değerlendirildiğinde, söz konusu mükellefin Ba-Bs bildirimleri arasında uyumsuzluk olması, iş yeri büyüklüğü ve tespit edilen emtia miktarına göre anılan hasılatları yapabilecek fiziki kapasiteye sahip olmaması, tahakkuk eden vergilerin ödenmemesi hususları dikkate alındığında, adı geçen mükellef tarafından davacıya düzenlenen ihtilaf konusu faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından, Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.