Danıştay 4. Daire E.2016/7181 K.2020/3251

Dava konusu istem: Asıl amme borçlusu ...'un vefatı üzerine mirasçısı davacı ... adına tanzim ve tebliğ olunan 12/03/2015 tarih ve 29 sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıların mirasın reddi istemiyle açmış oldukları dava sonucunda davacıların mirası reddetmiş sayılmalarına karar verildiğinden, dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı, ancak ödeme emri ... adına tanzim olunduğundan diğer davacıların işlemin iptalinde menfaati bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece, ödeme emrinin düzenlendiği tarihte ...'un yasal mirasçı olduğu, mirasın reddedilmiş sayılmasına ilişkin kararın daha sonraki bir tarihe ilişkin olduğu, murise ait defter ve belgelerin davacı ... tarafından incelemeye ibraz edilmemesi nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezasının davacının şahsi kusurundan kaynaklandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.