Danıştay 4. Daire E.2016/7232 K.2021/1107

Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak sahte fatura kullanıldığından bahisle re'sen tarh edilen 2012/3, 9 ve 10 dönemi katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen 3 kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; … (…) Vergi Dairesi mükellefi. Bilgisayar Elektronik İnş. Tek. Gıd. Kr. San. Tic. Ltd. Şti. ve. Vergi Dairesi mükellefi. Bilişim Org. Rek. İnş. Elekt. San. Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının incelenmesinden anılan mükelleflerin faliyetlerinin gerçek olmadığı ve düzenledikleri faturaların sahte fatura olduğu kanaati oluştuğundan bu mükelleflerden alınan faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin reddi ile yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık görülmediği,

tekerrür hükümleri uygulanması bakımından ise, davacı adına, 2010/10. dönemi için 08/12/2010 tarihinde elektronik ortamda verilen katma değer vergisi beyannamesi üzerine aynı tarihte kesilip tahakkuk ettirilen vergi ziyaı cezasının kesinleştiği 2010 yılını takip eden 2011 yılı başından itibaren işlenen fiillere kesilecek vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükmü uygulanabileceğinden, 2012 yılının muhtelif dönemleri için kesilen cezalara tekerrür hükümleri uygulanmasında da yasal isabetsizlik görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, yapılan incelemenin yetersiz olduğu, sadece sahte fatura düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları esas alınarak tarhiyat yapılmasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.