Danıştay 4. Daire E.2016/7425 K.2020/5781

Dava konusu istem: Davacı adına bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle hazırlanan vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2013 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının 2013 yılı ticari mal alışları, dönem başı ve dönem sonu stokları ile ticari mal satışları dikkate alınarak yapılan envanter çalışması sonucunda kurumlar vergisi beyannamesinin doğruyu yansıtmadığının anlaşıldığı, bu nedenle kurumlar vergisi matrahının re'sen tespiti yoluna gidildiği,

bu bağlamda, mükellef kurumun 2013 yılında ticari mal satış faturalarının, ticari mal alış faturalarının, alış masraflarının, dönem başı ve dönem sonu stoklarının, satış maliyetlerinin tespiti suretiyle kurumlar vergisi matrah tutarına ulaşıldığı ve bu matrah esas alınarak kurumlar vergisinin re'sen tarh edildiği buna göre defter ve belgelerdeki veriler göz önüne alınarak tespit edilen matrah üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, fiziki sayım yapılmadığı, üretim ağacına ilişkin bir değerlendirme bulunmadığı, incelemenin usulüne uygun olmadığı dolayısıyla eksik incelemeye dayalı olarak yapılan tarhiyatın hukuka uygun olmadığı, aksi yöndeki Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.