Danıştay 4. Daire E.2016/7612 K.2021/433

Dava konusu istem: Davacı tarafından, gayrimenkul satışlarının süreklilik arz ettiğinden bahisle hakkında geçmişe dönük olarak 01/01/2009 tarihi itibarıyla ticari kazanç yönünden tesis edilen mükellefiyetin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından 2008-2013 yıllarında yapılmış gözüken satışların veraset yoluyla intikal eden ve 1/24 hissesine sahip olduğu taşınmazların miras ortaklığının giderilmesi ve müteahhide düşen dairelere ilişkin işlemler kapsamında satışından ibaret olduğu görüldüğünden, davacı adına mükellefiyet tesis edilmesine yönelik davalı idare işleminde yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına, tesis edilen dava konusu mükellefiyet işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek kabule ilişkin mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.