Danıştay 4. Daire E.2016/7948 K.2021/376

Dava konusu istem: Davacı adına tarh edilen 2010/1-3 dönemi vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin, hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunan ...

Görsel Yapım Film Stüdyo ve Laboratuvar Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketinden 2010/2,3 dönemlerinde toplamda 1.000.000,00 TL'lik hizmet alımı yaptığını Ba formu ile bildirdiği, firma hakkında olumsuz tespitlerin bulunması nedeniyle, bu firmadan alınan hizmetlerin Ba düzeltme formları ile alışlarından çıkarıldığı, buna karşılık ... firmasına verilen çek tutarı kadar başka bir şirketten fatura alınarak "satılan hizmet maliyeti" olarak giderleştirildiğinin tespit edildiği, bu giderin gerçek bir mal veya hizmet alışına ilişkin bulunmadığı,

gider olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarh edildiği, söz konusu tarhiyata istinaden dava konusu geçici verginin tarh edildiği ancak davacı şirketin başka bir firmadan aldığı faturaların gerçek bir hizmet veya mal alımına dayalı olup olmadığının yeterli bir incelemeyle ortaya konulamadığı anlaşıldığından cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile masraf ve gider artırıcı nitelikte sahte fatura kullandığı, bu nedenle kurum geçici vergisini eksik beyan ettiği hususunun tespit edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.