Danıştay 4. Daire E.2016/837 K.2021/2217

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2008/4 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ihtilaflı dönemde davacıya fatura düzenleyen Maslak Vergi Dairesi mükellefleri. End. Ür. Paz. Tic. Ltd. Şti. ve. End. Ür. Paz. ve Mak. Müm. San. Tic. Ltd.

Şti hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporları'nda yer verilen tespitlerin incelenmesinden, taraflar arasında alım satım faaliyetlerinin, emtiayı gümrüğe getiren firma yerine gümrükte ortaya çıkan vergilerin başka şirket tarafından mahsuben ödenmesi amacına yönelik olduğu ve düzenlenen faturaların yapılan bir ticari faaliyete ilişkin olmayıp muvazaalı olduğu, gerçek bir alım satıma dayanmadan düzenlenen faturalarda yer alan katma değer vergisinin davacı tarafından defter ve belgelerine intikal ettirilerek indirim konusu yapıldığı,

dolayısıyla fatura konusu katma değer vergisinin gerçekte ödenmemiş olduğu buna göre, haksız KDV indirimine sebep olunduğu anlaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatta hukuk aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan alımların bedellerini banka yoluyla ödedikleri, üzerlerine düşen yükümlülükleri yerine getirdikleri, herhangi bir usulsüzlüğün söz konusu olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.