Danıştay 4. Daire E.2016/8672 K.2020/5774

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle, 2011 yılı için re'sen tarh edilen tekerrür uygulamalı 3 kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin kullandığı faturaların kurumlar vergisi yönünden gider kabul edilip edilmemesi hususundaki araştırmanın "mükellef kurumun 2008-2009-2010 yıllarından süregelen zarar beyanının olması, bu zarar beyanını devam ettirebilmek için sahte faturaların kullanılmış olduğunun düşünülmesi" ifadesinden ibaret olduğu, ayrıca bir araştırma yapılmadığı, faturaların sahte olduğunun tespitinden sonra davacının defter ve belgeleri üzerinde fiili, kaydi envanter incelemesi,

davacının faaliyette bulunduğu alanla ilgili olarak tespit edilen odalardan kâr oranının sorularak belirlenmesi, taşınmaz ve araç kayıtları, mal alış ve satışlarının gerçek olup olmadığı yönünde araştırma yapıldıktan sonra bir sonuca varılmasının gerektiği, bu durumda, davacı şirketin fiillerinin gerçek olup olmadığı, kurumlar vergisi yönünden gider kabul edilip edilemeyeceği hakkında somut bir tespit bulunmadan, varsayım ve kanaate dayalı olarak düzenlenen inceleme raporuna istinaden tekerrür hükümleri uygulanarak 3 kat vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen kurumlar vergisinde hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Kurumlar Vergisi Raporu ile 2011 yılında sahte faturaları yasal defter kayıtlarına intikal ettirerek maliyet olarak dikkate aldıkları ve bu faturalarda yazılı katma değer vergilerini ilgili dönem katma değer vergi beyannamelerinde indirim konusu yaptıklarının tespit edildiği, davacı şirket yetkilisi tarafından sahte faturaların ödemesinin banka kanalıyla yapıldığının beyan edildiği,

ancak sahte faturaların ödemelerini belgelendirmede kullanılan banka dekontlarının da sahte olduğunun ortaya çıktığı, gerçek bir mal alışı olmadığı açık şekilde ortada olan davacı şirket adına ayrıca tespitler yapılmadığı gerekçesiyle verilen kabul kararında yasal isabet bulunmadığı, yapılan işlemlerde kanun ve mevzuata aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacının 2011 yılında sahte fatura alıp yasal defterine kaydettiği ve kurumlar vergisi matrahını azaltarak vergi ziyaına sebebiyet verdiği gerekçesi ile 2011 yılı için tekerrür hükümleri uygulanarak tarh edilen 3 kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada verilen kabul kararı, davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu belirtilmiş, 30. maddesinde re'sen vergi tarhı,

vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni Ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacının hakkında sahte belge düzenleyicisi olduğu yönünde vergi tekniği raporu bulunan Çubuk Vergi Dairesi mükellefi. Tur. Akyt. İnş. Taah. Nak. Gıda San. Tic. Ltd.

Şti.'den 2011 yılında fatura alıp, söz konusu faturaları yasal defterine kaydederek kurumlar vergisi matrahını azaltarak vergi ziyaına sebebiyet verdiği gerekçesi ile tekerrür hükümleri uygulanarak 3 kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin tarh edildiği, Mahkemece davacı şirketin kullandığı faturaların kurumlar vergisi yönünden gider kabul edilip edilmemesi hususundaki araştırmanın "mükellef kurumun 2008-2009-2010 yıllarından süregelen zarar beyanının olması, bu zarar beyanını devam ettirebilmek için sahte faturaların kullanılmış olduğunun düşünülmesi" ifadesinden ibaret olduğu,

faturaların sahte olduğunun tespitinden sonra davacının defter ve belgeleri üzerinde fiili, kaydi envanter incelemesi, davacının faaliyette bulunduğu alanla ilgili olarak tespit edilen odalardan kâr oranının sorularak belirlenmesi, taşınmaz ve araç kayıtları mal alış ve satışlarının gerçek olup olmadığı yönünde araştırma yapıldıktan sonra sonucuna göre tarhiyat yapılması gerektiği gerekçesiyle tarhiyatı kaldırdığı anlaşılmıştır.

2016/8368 Esas sayılı dosyada, davacı adına 2011 yılında sahte fatura alıp, yasal defterlerine kaydettiği ve kurum geçici vergisi matrahını azaltarak vergi ziyaına sebebiyet verdiği gerekçesiyle 2011/07-09 dönemi için aslı aranmayan geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen 3 kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davada.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davacının 2011 yılına ilişkin katma değer vergisi yönünden yapılan cezalı tarhiyata karşı açılan davada, Mahkemelerince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla. Tur. Akyt. İnş. Taah. Nak. Gıda San. Tic. Ltd.

Şti.'nin ''iş hacmine uygun işyerinin, çalışanlarının olmaması, vermesi gereken beyannamelerin bir kısmını verip bir kısmını vermemesi, verdiği beyannamelerde de KDV matrahlarının yüksek olmasına rağmen ödenecek KDV'nin hiç çıkmaması veya çok düşük çıkması, çok düşük miktarlardaki vergi borçlarının dahi ödenmediği, şirket tarafından düzenlenen faturaların gerçeği yansıtmadığını ortaya koyduğu gerekçesiyle davacı şirkete fatura düzenleyen … firmasının ilgili yılda sahte fatura ticareti yaptığının kabul edildiği ve kararın Dairemizce de onandığı,

olayda sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmanın temel amacı vergiye tabi kazançları azaltmak ve daha az vergi ödemek olduğundan, vergi tekniği raporu ile sahte belge düzenlediği tespit edilen ve mahkemece de böyle olduğu kabul edilen mükelleften alıp kayıtlarına intikal ettirdiği faturaları yasal defterine kaydederek kurumlar vergisi matrahını azaltarak vergi vergi ziyaına sebebiyet verdiği gerekçesiyle ile tekerrür hükümleri uygulanarak re'sen tarh edilen 3 kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi dava konusu işlemde sahte faturalarda gösterilen ve maliyetlerinden çıkarılan mal ve hizmetlerin eğer alındı ise hangi

mükelleflerden ne şekilde alındığının ispat külfeti 213 sayılı Kanun'un 3. maddesi gereği davacıya ait olduğundan ve buna yönelik olarak dosyaya hiçbir bilgi ve belge de sunulmadığından hukuka aykırılık, belirtilen gerekçeyle tarhiyatı kaldıran mahkeme kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Anılan nedenlerle, davalı idarenin temyiz talebi kabul edilerek mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle, çoğunluk kararına katılmıyorum.