Danıştay 4. Daire E.2016/9109 K.2020/2790

Mümessillik Sanayi Ticaret Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: … , K: … sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu 229 sayılı ödeme emri içeriği 2009/1-3 dönemine ilişkin gelir (stopaj) vergisi için düzenlenen ihbarnamenin, davacı şirketin adresine tebliğe çıkarılıp bu adreste tebliğin olanaklı olmaması halinde şirket müdürünün bilinen adresine tebliğe çıkarılması gerekirken, şirketin bilinen adresine tebliğe çıkarılmayıp şirket müdürünün ikametgah adresine tebliğe çıkarıldığı ve şirket müdürünün ikametgah adresinde bulunamadığının yoklama memuru ve mahalle muhtarı tarafından imzalanan tebliğ alındısıyla tespit edilerek ilanen tebliğ edildiği,

ödeme emirleri içeriği diğer vergi ve cezalar için düzenlenen ihbarnamelerin ise, tebliğ edilemediğine ilişkin tebliğ alındılarının, ilan tarihinden daha sonraki bir tarihte düzenlenmiş olduğu görüldüğünden, usulüne uygun olarak kesinleştirilmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına ödeme emri düzenlenmeden önce yapılan ihbarname tebliğlerinin usulüne uygun olduğu, dolayısıyla bu ihbarnamelerde yer alan vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.