Danıştay 4. Daire E.2017/1441 K.2021/6079

Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU

…. Vergi Mahkemesinin …. tarih ve E:…, K:…. sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden resen tarh edilen 2011/6,8 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1.fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacıya fatura düzenleyen … Vergi Dairesi mükellefi Tasf. Hal. …. Bilişim Kağ. Rek. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitler, anılan mükellef tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğunu kanıtlamaya yeterli olmadığından yapılan cezalı tarhiyatta ve somut bilgiler ihtiva eden bir tespit olmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ….

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2011 takvim yılının Haziran ve Ağustos dönemlerine ilişkin katma değer vergileri ve bu vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararı davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) bendinde, mükelleflerin yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanun'da aksine hüküm olmadıkça, faaliyetlerine ilişkin olarak kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini (KDV) indirebilecekleri hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanun'un 34. maddesinin (1) numaralı fıkrasında ise yurt içinden sağlanan veya ithal olunan mal ve hizmetlere ait katma değer vergisinin alış faturası veya benzeri vesikalar ve gümrük makbuzu üzerinden ayrıca gösterilmek, bu vesikalar kanuni defterlere kaydedilmek şartıyla indirilebileceği belirtilmiştir. Buna göre, katma değer vergisi indiriminden yararlanılabilmesi için bunun geçerli bir belgeye dayanması ve belgenin kanuni defterlere kaydedilmesi gerekmektedir.

Kamu hizmetlerinin finansmanında istikrarın sağlanması bakımından vergilendirme sürecinin belirli bir düzen dâhilinde işlemesi ve sonuçlandırılması gerekmektedir. Bu doğrultuda çeşitli usuller öngörülerek mükelleflerin vergi ilişkisinden doğan hak ve ödevlerini daha dikkatli takip etme zorunluluğu getirilmektedir (AYM., E.2017/24, K.2017/112, 14/6/2017). 3065 sayılı Kanunun belirtilen hükümleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30., 341., 344. maddeleri ve 344. maddesinin atıf yaptığı 359. maddesi birlikte gözetildiğinde, katma değer vergisi indiriminin sahte bir belgeye dayanması hâlinde indirimin reddi suretiyle cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapılacağı hususu mükellefler tarafından belirli ve öngörülebilir nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

Film yapım, prodüksiyon ve reklam ajansı faaliyetinde bulunan davacının, ihtilaflı dönemde fatura aldığı …. Vergi Dairesi mükellefi Tasfiye Halinde ….

Bilişim Kağıt Reklam Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen …. tarih ve ….. sayılı Vergi Tekniği Raporunun incelenmesinden özetle; şirketin 08/11/2010 tarihinde bilgisayar alım satımı ve tamir işi ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, 04/04/2011 tarihinde adres değiştirdiği hemen ardından 19/08/2011 tarihinde tasfiyeye girdiği ve 24/12/2012 tarihinde tasfiyesinin sonuçlandırıldığı, sonrasında 2010 ve 2011 yıllarının sahte belge düzenleme yönünden incelenmek üzere defter ve belgelerinin ibrazının istendiği ancak teslim edilmediği,

bunun üzerine tarh dosyası ve GİB'nin VEDOP kayıtları üzerinden inceleme yapıldığı, işyeri ile ilgili olarak 10/11/2010 tarihinde işyeri açılış yoklamasında iş yerinde büro malzemeleri ve 3 adet bilgisayar ile 1 adet yazıcının bulunduğu.

26/04/2011 tarihinde, yeni adresinde yapılan yoklamada iş yerinde büro malzemelerinin yer aldığı ve yine aynı adrese 24/09/2012 tarihinde tekrar gidilerek yapılan üçüncü yoklamada ise, mükellefe ulaşılamaması nedeniyle görüşme mektubu bırakıldığı ancak buna karşı dönüş yapılmadığı, bunun üzerine iş yerine tekrar gidildiği kapalı olması nedeniyle gereken tespitlerin yapılmasının olanaksız olduğu tespitlerine yer verildiği, kısaca, ilk iki yoklamada işyerinde faal gibi, ancak faaliyeti yürütecek çalışanın ve faaliyetine ilişkin emtiasının bulunmadığı,

büro malzemelerinin bulunduğu tespitlerine yer verildiği üçüncü yoklamada ise işyerinin kapalı olduğunun tespit edildiği, 30/09/2010 tarihinden itibaren ise mükellefin bilinen adreslerinde bulunamaması nedeniyle mükellefiyetinin re'sen terkin edildiği, Ba ve Bs formlarının analizinden, mükellefin mal ve/veya hizmet alışları ile satışlarının birbiriyle uyumlu olmadığı,

kuruluşundan itibaren kısa sürede KDV matrahlarının yüksek beyan edilmesine karşın ödenecek vergi miktarının çok düşük çıktığı ve yasal vergi ödevine ilişkin ödeme yükümlülüğünün yerine getirilmediği tespitlerinden, şirketin uyuşmazlık konusu dönemde davacıya düzenlediği faturaların sahte belge niteliğinde olduğu, sahte belge düzenleyerek komisyon geliri ettiği sonucuna ulaşılarak matrah takdir edilerek tarhiyat yapılmasının ve bu raporun takdir komisyonunca dayanak alınması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen tespitler ile davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunun bir bütün halinde değerlendirilmesinden, adı geçen mükellefin defter ve belgelerini ibraz etmediği, Ba-Bs bildirim formlarının uyumsuz olduğu, kuruluşundan itibaren kısa sürede KDV matrahlarının yüksek beyan edilmesine karşın ödenecek vergi miktarının çok düşük çıkarıldığı ve bunların da ödenmediği, düzenlediği fatura tutarları kadar iş yapabilecek organizasyon ve kapasiteye sahip olmadığı, buna göre anılan mükellef tarafından davacı şirkete düzenlenen ihtilaf konusu faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından,

aksi gerekçe ile verilen temyize konu Vergi Mahkemesi kararının buna ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği görüşüyle, Daire kararına katılmıyorum.