Danıştay 4. Daire E.2017/1952 K.2021/2869

Dava konusu istem: Davacı tarafından işletilen okul kantini nedeniyle sorumlu sıfatıyla tesis olunan katma değer vergisi mükellefiyetinin kaldırılması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; bir iktisadi işletme olmayan Okul Aile Birliği tarafından mülkiyeti Milli Eğitim Bakanlığına ait kurum ve okullardaki kantinlerin kiraya verilmesi işleminin 3065 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 4/d bendi uyarınca iktisadi işletmelere dahil olmayan gayrimenkullerin kiralanması kapsamında vergiden istisna edilmiş olması nedeniyle, davacının hakkında tesis edilen katma değer vergisi mükellefiyetinin başladığı gün itibariyle kaldırılması talebi ile yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Söz konusu kiralama işleminin, işletme hakkının kiralanması niteliğinde olduğundan, vergiden müstesna olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.