Danıştay 4. Daire E.2017/2333 K.2021/2454

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2010/01 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının indirim konusu yapmış olduğu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında raporda yer verilen tespitler ve dosyadaki tüm bilgi ve belgeler, söz konusu mükellefler tarafından düzenlenen faturaların sahte belge niteliğinde olduğunu ortaya koyacak nitelikte yeterli tespit içerdiğinden, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık, kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinafa konu kararın özel usulsüzlük cezasına ilişkin olup kabul edilen kısmı ile davanın vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatına ait olup reddedilen kısmının ... isimli mükelleften alınan faturalardan kaynaklanan kısmında 2577 sayılı Yasa’nın 45. ve 49. maddelerinde sayılan kararın kaldırılmasını gerektiren nedenlerin bulunmadığı ve davalı idare ve davacı istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddiaların da kararın buna ait kısımlarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte olmadığı sonucuna varılmıştır.

Davacı istinaf başvurusunun ... isimli mükelleften alınan faturalardan kaynaklanan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatına ilişkin kısmının ise; bu mükellef tarafından davacıya düzenlenen faturaların sahte olduğunu kabul etmek için yeterli tespit bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından dava konusu katma değer vergisi ile vergi ziyaı cezasının buna ait kısmında hukuka uyarlık bulunmadığından mahkeme kararının buna ait kısmının kaldırılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı mükellefin sahte faturaları temin ettiği mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda faturaların sahte olduğu hususu yeterli ve hukuken geçerli tespitlerle ortaya konulduğundan bahisle dava konusu tarhiyatların ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu belirtilerek söz konusu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacı şirkete uyuşmazlık konusu faturaları düzenleyen Hocapaşa Vergi Dairesi mükellefi ... hakkında tanzim edilen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunun incelenmesinden; mükellefin kırtasiye ürünleri toptan ticaretiyle iştigal etmek üzere 10/03/2006 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, 31/12/2012 tarihinde mükellefiyetini sonlandırdığı, mükellefin MERNİS adresine defter ve belge isteme yazısı gönderildiği ancak tebliğ edilemediğinden defter ve belgelerine ulaşılamadığı, bu bakımdan, incelemelerin vergi dairesi dosyası ve sistem üzerinden yapıldığı, mükellefin faaliyeti boyunca hiç işçi çalıştırmadığı,

katma değer vergisi matrahlarına oranla çok cüzi ödenecek katma değer vergisi beyan ettiği, mükellefin 2008 ila 2011 yıllarında Ba ve Bs analizlerinde tutarsızlıklar bulunduğu, mükellefin faaliyet döneminde toplamda 120 cilt (6000 adet) fatura bastırdığı ve işi terkinde elindeki boş ve düzenlenmemiş faturaları vergi dairesine teslim etmediği, alım yaptığını beyan ettiği firmaların bir kısmının terk halinde olduğu, faaliyeti boyunca ödeme kaydedici cihaz (yazar kasa) kullanmadığı,

pos cihazının bulunmadığı tespitleri karşısında düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimine dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından cezalı tarhiyatı kaldıran Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Açıklanan, nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmının bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.