Danıştay 4. Daire E.2017/2378 K.2021/3038

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen 2010 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; takdir komisyonu kararında matrah farkının nasıl hesaplandığının davalı idare tarafından ortaya konulamadığı ve bu haliyle belirlenen matrahın hangi veriler esas alınarak yapıldığının anlaşılamadığı, araştırma ve inceleme içermemesi nedeniyle takdir komisyonunun yasal inceleme ve araştırma yetkisini kullanmadığı anlaşıldığından, takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Matrah takdiri için takdir komisyonuna sevk edilen mükellef hakkında vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı yapılmasının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Resen takdir nedenlerinin mevcut olmadığı, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinde, re'sen vergi tarhı, "vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanunî ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunmasıdır" şeklinde tanımlanarak inceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkının re'sen takdir olunmuş sayılacağı açıklandıktan sonra re'sen tarh nedenleri bentler halinde sayılmış ve maddenin ikinci fıkrasının 6. bendinde yer

alan "tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması" halinin bu nedenlerden biri olduğu belirtilmiş. Kanunun 75. maddesinde, takdir komisyonlarının görevlerini yaparken bu Kanunda yazılı inceleme yetkisini haiz oldukları. 134. maddesinde de, vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu hükümlerine yer verilmiştir.

Anılan mevzuat hükümlerine göre, her türlü inceleme yetkisini haiz olan takdir komisyonlarının, kendileri inceleme yapabilecekleri gibi inceleme yetkisini haiz diğer kişi ya da kurumlar tarafından yapılmış incelemeleri dikkate alarak matrah belirlemelerine yasal bir engel bulunmamaktadır. Bu kapsamda, takdir komisyonlarının, mükelleflerin birden fazla vergilendirme dönemini kapsayan eleştiri konusu yapılabilecek hususların tespit edilmesi halinde konunun tek bir raporda ifade edilebilmesi amacıyla inceleme yetkisini haiz olanlarca düzenlenmiş vergi tekniği raporlarındaki verileri esas alarak matrah takdir etmelerinde de vergilendirme tekniğine aykırı bir durum bulunmamaktadır.

Bu durumda, davalı idarenin cevap dilekçesinde mevcut olan vergi inceleme raporu incelenerek, raporda yer alan tespitlerin re'sen tarh nedeninin varlığı için yeterli olup olmadığı ve matrahın hangi veriler dikkate alınarak belirlendiği hususlarında bir karar verilmesi gerekirken, anılan gerekçeyle cezalı tarhiyatı kaldıran Vergi Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.