Danıştay 4. Daire E.2017/2887 K.2021/7169

Dava konusu istem: Davacı adına … Güvenlik Sistemleri Elektrik Elektronik İnşaat Turizm Taşımacılık Temizlik Tesktil Limited Şirketinin vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip nolu ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:.., K:… sayılı kararda; asıl borçlu şirketin bilinen adresine tebligat yapılamadığı 213 sayılı Kanun'un 102. maddesine uygun olarak tespit edilmeksizin ilanen tebliğ yoluna gidilmesinin geçerli bir tebliğ işlemi olarak kabul edilemeyeceği ve hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla, şirketin kanuni temsilcisi sıfatıyla davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde yasal isabet görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, asıl amme borçlusu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin tebliğ alındısında şirketin tebliğ adresinde bulunamadığı ve bu durumun memur tarafından tebliğ alındısına şerh olarak düşüldüğü belirtilerek tebligatın geçersiz sayılmasının hukuka uygun olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.