Danıştay 4. Daire E.2018/1029 K.2022/2183

Dava konusu istem: Davacı kurum tarafından, 2001/4 dönemine ait gelir(stopaj) vergisine bağlı olarak ödenen gecikme zammının iadesi istemiyle yapılan düzeltme başvurusunun reddi sonrasında yapılan şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı kurum tarafından 20/09/2001 tarihinde ödediği gecikme zammının, 23/12/2004 tarihli idare yazısıyla fazladan ödeme haline geldiğinin anlaşılması üzerine fazladan ödeme (mükerrer) haline gelen gecikme zammının iadesi amacıyla ... Vergi Dairesi Başkanlığına ... tarihinde yapılan düzeltme başvurusunun Kanunda öngörülen 5 yıllık düzeltme zamanaşımı süresinden çok sonra yapıldığı anlaşıldığından dava konusu şikayet başvurusunun reddedilmesi suretiyle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Zamanaşımının söz konusu olmadığı, fazladan ödeme haline geldiği anlaşılan tutarın geri iadesi için idareye başvuru yapıldığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.