Danıştay 4. Daire E.2018/1479 K.2022/393

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin 2013/3 ila 12 dönemlerine ait üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile bunlara bağlı gecikme zamlarına ilişkin kısmın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin, 07/01/2016 ve 11/02/2016 tarihlerinde davacının bilinen adresinde bizzat davacıya ve eşine tebliğ edildiği anlaşıldığından usulüne uygun olarak tarh, tebliğ ve tahakkuk aşamaları geçerek kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kayıtlara intikal ettirilen mal alışlarının gerçek olduğu, yeterli inceleme yapılmadan vergi inceleme raporu düzenlenerek tarhiyatın gerçekleştirildiği, böyle bir borcun bulunmadığı, lehe verilmiş emsal yargı kararı olduğu, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.