Danıştay 4. Daire E.2018/203 K.2022/1192

Dava konusu istem: Davacı şirketin, Küba'da mukim ...S.A. ile aralarında akdedilmiş olan "Ortak Geliştirme ve Ticarileştirme Sözleşmesi"ne istinaden, 2016/5 dönemi için vermiş olduğu ihtirazi kayıtlı beyanname üzerine tahakkuk eden kurum (stopaj) vergisinin kaldırılması ve ödenen tutarın iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacı şirket ile ...S.A. arasında imzalanan sözleşmenin gayrimaddi hak devirlerine ve bedellerine ilişkin olması nedeniyle söz konusu sözleşmeye istinaden yapılan ödemelerden tevkifat yapılması gerektiğinden, dava konusu tahakkuk işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu olayda vergiyi doğuran olayın gerçekleşmediği, Küba'da mukim şirket ile akdedilen sözleşme gereğince bu firmadan herhangi bir hizmet, mal veya maddi ya da gayri maddi bir hak alımının söz konusu olmadığı, söz konusu sözleşme ile yurt dışında geliştirilmekte olan bir ilacın Türkiye'de üretim ve pazarlama lisanslarının alınmasının hedeflendiği, ödemelerin yurt dışında yapılmakta olan yatırıma yani laboratuvar çalışmalarına katılım amacıyla yapıldığı belirtilerek Mahkeme Kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.