Danıştay 4. Daire E.2018/2032 K.2022/3451

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2016/6,7 dönemlerine ait ihracat teslimlerine ilişkin katma değer vergisi beyannamelerinden doğan mahsup iade talebinin reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu olayda yasal koşulları oluştuğu halde, idarece inceleme sonucuna göre değerlendirileceği belirtilmek suretiyle reddedilmesine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; iadenin dayandığı Yeminli Mali Müşavir Tasdik Raporlarının işlemden geri çekilmesi ve sonradan düzenlenmiş bir raporun da bulunmaması karşısında, iade taleplerinin Yeminli Mali Müşavir Raporlarına dayalı olduğunun kabulünün mümkün olmadığı, buna göre, iade istemine konu her bir vergilendirme dönemi bakımından 5.000,00 TL ve bu tutarı aşmayan nakden iade talebinin, Yeminli Mali Müşavir Raporunu gerektirmemesi nedeniyle yerine getirilmesi gerektiğinden iade isteminin belirtilen kısmının reddinde hukuka uyarlık bulunmadığı,

davacının 5.000,00 TL'yi aşan nakden iade taleplerinde ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine, Mahkeme kararı kısmen kaldırılarak davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin usul ve hukuka uygun olduğu, kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.