Danıştay 4. Daire E.2018/2036 K.2021/5057

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2010/2,3,5,6,10 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; ihtilaf konusu dönemde davacının fatura aldığı Fatih Vergi Dairesi mükellefi … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden, anılan mükellefin ilgili dönemde faal olduğu, yapılan yoklamalarda çalışan işçileri ile bir miktar emtiasının bulunması karşısında düzenlenen faturaların sahteliğini ortaya koyan somut ve yeterli tespitler içermediği anlaşılan rapora dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı İdarece sahte belge düzenlediği vergi tekniği raporu ile sabit olan ...'dan alınan faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığı somut ve yeterli tespitlerle ortaya konulan davacı hakkında yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığından kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.