Danıştay 4. Daire E.2018/207 K.2022/482

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı hakkında düzenlenen tarhiyatın dayanağını oluşturan vergi tekniği raporundaki tespitler değerlendirildiğinde, davacının düzenlemiş olduğu tüm faturaların gerçek bir faaliyete dayandığı hususunda güçlü bir şüphe oluşmakla birlikte, işyerinin faal olması, Çevre ve Orman Bakanlığınca yapılan denetimde emtiaya rastlanması, bazı ödemelerin banka kanalıyla yapılması,

inceleme esnasında önceden numune alındığı ve resmi kurumlarca tahliller yapıldığı beyan edilip buna ilişkin raporların sunulduğu belirtilmiş olmasına rağmen teknik raporda bu konu hakkında yeterli değerlendirmede bulunulmaması nedeniyle bir kısım petrol türevi ürünlerin gerçekten alındığı ve satıldığı kanaati oluştuğundan, 2011 yılında petrol türevi ürünlerin alış ve satışına ilişkin tüm faturaların sahte olduğundan hareketle hesaplanan dava konusu cezalı tarhiyatın bu kısmında hukuka uyarlık görülmediği;

davacının verdiği nakliye hizmeti karşılığı 2011 yılı Ocak ayında aldığı toplam 8.195,70-TL tutarlı 5 adet faturayı yasal defterlerine kaydetmediği açık olduğundan, dava konusu cezalı tarhiyatın anılan faturalardan kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; davanın, 2011/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı geçici vergiler yönünden.

193 sayılı Kanunun mükerrer 120. maddesi uyarınca, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergiler terkin edileceğinden, mahsup dönemi geçmiş olan gelir geçici vergi asıllarına ilişkin tarhiyatlarda ve 2011/4-6,7-9,10-12 dönemlerine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı, 2011/1-3 dönemi geçici vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın 2011 yılı Ocak ayında alınan toplam 8.195,70 TL tutarlı 5 adet faturadan kaynaklanan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30. maddesinde, re’sen vergi tarhı tanımlanarak 30/4. maddesinde; defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması halinde vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabul edileceği, 30/6. maddesinde ise;

tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması halinde verginin re’sen tarh olunacağı öngörülmüş, 134. maddesinde, vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamak olduğu, aynı Kanunun 3/B maddesinde; vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu,

vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, şu kadarki vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olacağı hükme bağlanmıştır.

Davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; mükellefin "…" unvanı ile alkit reçinesi imalatı alanında faaliyet göstermek üzere 23/08/2010 tarihinde tescil için başvurduğu, faaliyet konusunu 13/09/2010 tarihinde endüstriyel kimyasal maddeleri imalatı ve satışı olarak değiştirdiği, inceleme tarihi itibarıyla karayolu ile şehirlerarası yük taşımacılığı, gıda tuzu toptan ticareti ve motorlu taşıtlar için yağlama ve soğutma ürünlerinin (madeni yağ, antifiriz vb.) perakende ticareti faaliyetinde bulunduğu,

05/08/2010 tarihli yoklamada, alkit, reçine imalatı ve sentetik tiner imalatı işine başlayacağının, işyerinin aylık 100,00 TL kiralık olduğunun ve iş yerinde o an itibariyle işçi çalıştırılmayacağının beyan edildiği, 28/01/2011 tarihli Çevre ve Orman Bakanlığı yetkilisi tarafından işyerinde yapılan denetimde, daha önce motor katkı maddesi imal edildiği, imalatta bitkisel yağ esteri gibi hammaddelerin kullanıldığının beyan edilmiş olmasına rağmen tesiste geri dönüşüm işlemi yapıldığı, yaklaşık 360 m2 kapalı alanda ve etrafındaki açık alanda faaliyet gösterildiği,

tesisin dış kısmında variller, tanklar, Pe bidonlar, kafesli bir tonluk PE tanklar içinde atık madeni yağ, petrol türevi malzemeler bulunduğu, yağların her tarafta toprağa dökülmüş olduğu, tesisin yan kısmından tanklardan dökülen tehlikeli atıkların etrafa dağılmış olduğu, açık alanda boş yağ tenekeleri, varilleri boş bidonların bulunduğu hususlarının tespit edildiği, mükellef adına kayıtlı nakliye araçlarının bulunduğu, 2010 yılı mal ve hizmet satılan kişilere ilişkin Bs bildiriminin 139.547,00 TL olduğu, karşı Ba bildiriminin ise 138.149,00 TL olduğu, mal hizmet satın alınan kişilere ilişkin Ba bildiriminin 261.767,00 TL olduğu,

karşı Bs bildiriminin ise 205.740,00 TL olduğu, 2011 yılı mal ve hizmet satılan kişilere ilişkin Bs bildiriminin 6.662.983,00 TL olduğu, karşı Ba bildiriminin ise 4.365.952,00 TL olduğu, mal hizmet satın alınan kişilere ilişkin Ba bildiriminin 7.248.654,00 TL olduğu, karşı Bs bildiriminin ise 7.577.309,00 TL olduğu, 2013 yılı mal ve hizmet satılan kişilere ilişkin Bs bildiriminin 5.589.547,00 TL olduğu, karşı Ba bildiriminin ise 5.554.450,00 TL olduğu, mal hizmet satın alınan kişilere ilişkin Ba bildiriminin 5.007.343,00 TL olduğu, karşı Bs bildiriminin ise 4.551.482,00 TL olduğu,

şirketin sermayesinin 100.000,00 TL olmasına rağmen 2010,2011 ve 2013 yılları için verilen beyanname eki bilançosundan brüt satışlarının 2010 yılında 180.228,44 TL, 2011 yılında 6.904.950,00 TL ve 2013 yılında 5.565.500,00 TL olduğu, söz konusu yıllarda çok yüksek miktarlarda satış yapılmasına rağmen brüt satış karlılık oranlarının düşük olduğu, 2010/Ağustos-2013/Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisi matrah toplamının 20.925.724,11 TL olduğu, ödenecek katma değer vergisinin ise 35,19 TL olduğu, ödenmesi gereken toplam vergi borcunun 194.914,59 TL olduğu ve bu miktarın sadece 2.073,05 TL'sinin ödendiği,

mükellef kurumun 2010,2011 ve 2013 yılında mal ve hizmet alımında bulunduğu 21 mükelleften 13 tanesi hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporunun olduğu, 4 tanesinin ise sahte fatura düzenleme/kullanma nedeniyle özel esaslara alındığının tespit edildiği, 2010, 2011 ve 2013 yıllarındaki toplam 12.838.435,12 TL tutarındaki alışının 5.415.977,60 TL'lik kısmının komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği tespit edilen mükelleflerden alındığı, geriye kalan kısmın ise ya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleyen firmalardan ya da özel esaslara tabi firmalardan alındığının tespit edildiği,

ödemelerin bir kısmının müşteri çekleri ve senetler ile kalan kısımlarının nakit olarak yapıldığının, ayrıca bazı satıcılar ile bazı kamu kurumlarına olan vergi borçları nedeniyle banka hesabına haciz uygulanabileceği düşüncesi ile bankalar ile çalışılmadığının beyan edildiği,

mükellef tarafından banka ile çalışılmadığının beyan edilmesine rağmen banka hesabının bulunduğunun, borçları için düzenlenen senet tutarlarının nakit olarak ödendiğinin, senet bedellerinin almış olduğu emtia tutarlarının altında olduğunun, emtia alındığı iddia edilen bazı firmalara yüklü miktarda olan fatura bedellerinin nakit olarak ödendiğinin, çek ve havale şeklinde yapılan tahsilatların satış tutarlarının altında olduğunun, fatura düzenlediği firmaların çoğundan tahsilatların nakit olarak yapıldığına dair defter kayıtlarının bulunduğunun,

gönderilen havalelerin aynı tarihte hatta birkaç dakika içerisinde nakit olarak çekildiğinin tespit edildiği ve 2011 ve 2013 yıllarında düzenlenmiş nakliye, tuz ve arpa satış faturaları haricindeki petrol türevi ürünlerin emtia satış faturalarının komisyon karşılığı düzenlenmiş sahte faturalar olduğu değerlendirilmesinde bulunulmuştur.

Yukarıda belirtilen tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, şirketin sermayesi ve ticari kapasitesinin beyan edilen hasılatları elde etmek için yeterli olmaması, elde edilen yüksek cirolara rağmen tahakkuk eden vergilerinin ödenmediği, alım yaptığı firmaların tamamına yakını hakkında sahte belge düzenlediklerine dair vergi tekniği raporu veya olumsuz tespitlerin bulunduğu, mal ve hizmet alımında bulunduğu firmalara yapılan yüklü ödemelerin nakit olarak gerçekleştirilmesi ve mal ve hizmet tesliminde bulunduğu firmaların çoğundan bedellerin aynı şekilde nakit olarak tahsil edilmesi,

havale veya çek ile yapılan tahsilatların çok kısa süre içerisinde nakit olarak çekilmesi karşısında, davacı şirket tarafından düzenlenen faturaların komisyon karşılığında düzenlenen belgeler olduğu sonucuna varılmış olup, mahkeme kararının kabule ilişkin kısmının kaldırılması isteminin reddine dair Vergi Dava Dairesi kararın bu kısmında hukuki isabet görülmemiştir.

Öte yandan, kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden de yeniden değerlendirme yapılacağı tabiidir.