Danıştay 4. Daire E.2018/2270 K.2022/502

Dava konusu istem: Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ...tarih ve ...sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; ödeme emirlerinden ...sayılı ödeme emrinin tamamı ile ...sayılı ödeme emrinin bir kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı,

...sayılı ödeme emrinin tamamı ile ...sayılı ödeme emrinin 14,15,16,24,25,32,33,34,35,36,37,38,39 sıra no.sunda kayıtlı alacaklar yönünden ise bu alacaklara ait asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak kesinleştiğinin ortaya konulamadığı ve ortada kesinleşmiş ve ödenmemiş bir alacak bulunduğunun kabulünün mümkün bulunmaması karşısında dava konusu ödeme emirlerinin bu kısımlarında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece, yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu belirtilerek kabule ilişkin mahkeme kararı kısmına yönelik istinaf isteminin reddine dair kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ

...DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.