Danıştay 4. Daire E.2018/2579 K.2021/506

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2012/2,4 ve 5. dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; ilgili dönemlerde davacının fatura aldığı Maslak Vergi Dairesi mükellefi ... Yapı Tek. İnş. Elek. Hafr. Met. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitler, adı geçen mükellef tarafından düzenlenen faturaların sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı olduğunu kanıtlamaya yeterli görülmediğinden anılan mükelleften alınan faturalarda yer alan katma değer vergilerinin indirim olarak kabul edilmemesi suretiyle yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda ve yasal koşullar oluşmadan kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının ihtilaflı dönemlerde hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu bulunan mükelleften fatura aldığı ve alınan faturaları yasal defterlerine kaydettiği hususunun tespit edildiği, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespitedilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacının ihtilaflı dönemde fatura aldığı ... Yapı Tek. İnş. Elek. Hafr. Met. Taah. San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporunda; ateşe dayanıklı olmayan kil ve topraktan baca künkleri ve başlıkları, şömine ve baca boruları oluk ve bağlantı parçaları ile tuğla kiremit karo gibi çeşitli inşaat malzemeleri imalatında bulunmak üzere 21/10/2008 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, 30/10/2008 tarihinde iş yerinde yapılan yoklamada; inşaat ve elektrik malzemeleri toptan ve perakende satışı ile iştigal ettiği, iş yerinde büro mobilyaları ve muhtelif rafların olduğu, 05/04/2011 tarihinde yapılan yoklamada; iş konusunun nalburiye olduğu, bir çalışanının olduğu, iş yerinin 50 m2 olduğu,

iş yerinde demirbaş büro eşyası ile 40.000,00 TL'lik stok olduğu, 13/09/2012 tarihinde yapılan yoklamada, adresin boş ve kapalı olduğu, çevreden yapılan aramada yeni adresinin bilinmediğinin tespit edildiği, 2010 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde 2.488,47 TL demirbaş beyan edildiği halde envanter defterinde kayıtlı demirbaşının bulunmadığı ve envanter defterinin boş olduğu, tarh dosyası sorgulamasında, mükellefe ait şube işyeri ,depo ve kayıtlı taşınmazının bulunmadığı, KDV matrahlarının yüksek olduğu,

2009 KDV matrahının 5.664.125,75 TL, 2010 KDV matrahının 4.519.760,04 TL, 2011 KDV matrahının 7.136.803,36 TL ve 2012 KDV matrahının 1.144.115,89 TL olduğu, muhtasar beyannamelerinde işçi beyanının yapıldığı, vadesi geçmiş ve ödenmesi gereken borcunun 180.104,55 TL olduğu ve toplam 45.776,32 TL tutarında vergi ödemesi olduğu, 2008 Bs bildiriminin 382.23,00 TL, 2008 Ba bildiriminin 185.419,00 TL olduğu ve bu mal alışlarından 166.660,00 TL'sini sahte fatura ile belgelendirdiği, 2009 Bs bildiriminin 5.511.974,00 TL, 2009 Ba bildiriminin 1.807.930,00 TL olduğu ve bu mal alışlarından 1.522.502,00 TL'sini sahte fatura ile belgelendirdiği,

2010 Bs bidiriminin 4.512.065,00 TL , 2010 Ba bildiriminin 2.706.313,00 TL olduğu ve bu mal alışlarından 727.622,00 TL'sini sahte fatura ile belgelendirdiği, 2011 Bs bildiriminin 7.116.550,00 TL, 2011 Ba bildiriminin 5.496.446,00 TL olduğu ve bu mal alışlarından 2.385.050,00 TL'sini sahte fatura ile belgelendirdiği, 2012 Bs bildiriminin 1.138.043,00 TL, 2012 Ba bildiriminin 1.045.886,00 TL olduğu ve bu mal alışlarından 747.029 00 TL'sini sahte fatura ile belgelendirdiği, 2012/Mayıs dönem sonu itibariyle mükellefiyetinin terkin edilmesi gerektiği tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıdaki tespitlerin değerlendirilmesinden, yapılan yoklamalarda mükellefin iş yeri büyüklüğüne göre anılan hasılatı gerçekleştirebilecek fiziki kapasiteye sahip olmadığı, mükellefiyeti süresince bildirmiş olduğu yüksek tutarlı KDV matrahının tespit edilen ticari kapasitesi ile açıkça orantısız olması, 2008 ila 2012 yıllarında toplam 11.241.994,00 TL tutarında mal ve hizmet alışı bildirmesine rağmen bu tutardaki ürünü depolayacak depo, şube vb. yerinin olmaması,

bu ürünleri taşıyacak araç ve ürünleri dönüştürecek makine ve teçhizatının olmaması karşısında, adı geçen şirketin fatura düzenlediği dönemlerde gerçek bir ticari faaliyetinin olmadığı, dolayısıyla davacıya düzenlenen faturaların gerçekte yapılan bir mal satın alımını ve hizmet ifasını yansıtmadığı sonucuna ulaşıldığından Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Ayrıca, yeniden verilecek kararda dava konusu özel usulsüzlük cezası yönünden de bir değerlendirme yapılacağı tabidir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.