Danıştay 4. Daire E.2018/2774 K.2021/5366

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığı ileri sürülerek hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2012/10,11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararda; davacının fatura aldığı Göztepe Vergi Dairesi mükellefi Tas. Hal. ... Matbaa Basım Reklam Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu incelendiğinde somut verilere dayanılmadan, sahte oldukları kabul edilerek tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacının fatura aldığı Göztepe Vergi Dairesi mükellefi Tas. Hal. ... Matbaa Basım Reklam Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen ... gün ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporunda.

22/01/2007 tarihinde mali müşavirlik alanında faaliyet göstermek için kurulan şirketin unvanı değiştirilerek faaliyet konusunun 2008/4. ayında bilgisayar reklam danışmanlığı olduğu, 09/10/2008 tarihinde şuan ki ünvanını aldığı ve matbaa basım hizmetleri alanında faaliyette bulunmak üzere 26/09/2008 tarihinde tesis edilen mükellefiyetinin 31/01/2012 tarihi itibariyle re'sen terkin edildiği, defter ve belge isteme yazısının şirket müdürüne tebliğ edilemediği, 19/11/2008, 12/08/2009 ile 10/12/2010 tarihli hisse devirleriyle şirketin ortaklık yapısının değiştiği, 1 Haziran 2011 tarihinde tasfiyeye girdiği,

28/10/2008 tarihinde yapılan açılış yoklamasında, 90 m² büyüklüğündeki iş yerinin asıl kiracı olan ...

İnşaat Turizm Nakliyat Sanayi Anonim Şirketi ile birlikte kullanıldığı, 2 kişinin çalıştığının tespit edildiği, 05/01/2009 tarihli şube açılış yoklamasında, iş yerinin 450 m² büyüklüğünde olduğu, adresin başka bir firma adına kiralandığı, 5 adet masa, 10 adet koltuk, 9 adet dolap, 1 adet bilgisayar, 2 adet web baskı makinası, 1 adet karman makinası, 1 adet polar bıçak, 1 adet kırım makinası olduğunun tespit edildiği, adres değişikliği nedeniyle 19/10/2010 tarihinde yapılan yoklamada, ofis olarak kullanılan merkez iş yerinde 2, şube iş yerinde 8 kişinin çalıştığının beyan üzerine tespit edildiği, bu tespitin şubeye gidilerek yapılmadığı,

23/02/2011 tarihinde şubede yapılan yoklamada, şirketin 30/11/2010 tarihi itibariyle adresi terk ettiği, 13/06/2011 tarihinde merkez iş yeri adresinde yapılan yoklamada, şirketin adreste bulunamadığı, vadesi geçmiş ödenmesi gereken toplam borcunun 279.327 TL olduğu halde 25.203 TL ödeme yapıldığı,

şirket müdürünün basım ve reklam ağırlıklı işler yaptıklarını, 1 adet cilt takma makinesi, 1 adet kitap kesim makinesi, ofset baskı makinesi kiraladıklarını, toplam 12 işçi çalıştığını beyan ettiği, 2009 yılında 21 firmaya 414 fatura karşılığı 15.393.684 TL, 2010 yılında 46 firmaya 437 belge karşılığı 14.270.616 TL, 2011 yılında 35 firmaya 144 belge karşılığı 2.810.177 TL satış yapıldığının Bs formu ile beyan edildiği, 2009 yılında Ba formu ile mal ve hizmet alındığı bildirilen firmaların tamamı, 2010 yılında ise %99,5 hakkında sahte fatura düzenlediği yönünde raporlar bulunduğu,

matbaa hizmetleri işiyle iştigal etmesine ve üretim için şube kiralamasına karşın bilançosunda ilk madde malzeme ve yarı mal stok bilgilerinin olmadığı, dolayısıyla üretim yapılmadığı, rasyo analizleri de dikkate alındığında 100.000 TL sermayeli firmanın mevcut şartlarda varolamayacağı ve düzenlediği faturaların gerçek bir mal satışı veya hizmet ifasını yansıtmayan sahte faturalar olduğu tespit ve değerlendirmelerine yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden, kiralanan iş yerlerine ilişkin kira kontratlarının farklı mükellefler adına olduğu, rasyo analizlerine göre mevcut şartlarda ticari hayatını devam ettiremeyeceği, alım yapılan firmaların tamamına yakını hakkında olumsuz tespitlerin bulunduğu, belirtilen ciroları yapacak ticari organizasyonunun (şube, işçi, mal ve hizmet alımı vb.) bulunmadığı dikkate alındığında anılan mükellef tarafından davacıya ilgili dönemlerde düzenlenen söz konusu faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından, davanın kabulü yönündeki Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, yeniden verilecek kararda, özel usulsüzlük cezasını gerektiren, 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinde düzenlenen eylemlerin gerçekleştiğinin tespiti halinde, 374. maddede belirtilen zamanaşımı süresi içerisinde olmak kaydıyla, hesap dönemi kapandıktan sonra da özel usulsüzlük cezası kesilmesi yasa gereği olduğundan, özel usulsüzlük cezasının kesilmesini gerektiren yasanın öngördüğü şartların olayda gerçekleşip gerçekleşmediği hususu araştırılarak bir karar verileceği tabidir.