Danıştay 4. Daire E.2018/2776 K.2022/5275

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 3065 sayılı KDV Kanunu'nun 29/2 maddesi uyarınca 2010 takvim yılına ait indirimli orana tabi işlemlerinden doğan KDV iade alacağının vergi inceleme raporuna istinaden nakden iade edilmesi talebinin reddine ilişkin ... Vergi Dairesi Başkanlığı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... tarih ve E.... sayılı işleminin iptali ve talep edilen iade tutarının yasal faizi ile birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K... sayılı kararda; davacının defter ve belgeleri üzerinde bir inceleme yapılmaksızın iade talebinin reddi yolundaki işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; iade talebinin dayanağını oluşturan taşınmaz teslimlerinin 2010 yılında gerçekleştiği, davacı şirketin ise, süresi içinde iade talebinde bulunulmadığı, buna göre, 28/12/2016 tarihinde noter aracılığıyla yapılan başvuru üzerine, tesis edilen idare işleminde hukuka aykırılık bulunmadığından dava konusu istemin kabulü yolunda verilen mahkeme kararında hukuki isabet görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun kabulüne mahkeme kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, iade talebinin 2011/9. döneminde yapıldığı, indirimli orana tabi taşınmaz teslimleri 2010 yılında yapılmış olsa da, tahakkukun bir sonraki dönemde gerçekleştiği, yıla sirayet eden işlemlerde iadenin daha sonraki dönemlerde yapılabildiği, buna göre iade için süresi içinde talepte bulunulduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.