Danıştay 4. Daire E.2018/2787 K.2022/2677

Dava konusu istem: Davacı adına, re'sen tarh edilen, 2010/2, 3, 4, 6 ve 2011/3 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; dava konusu vergi/ceza ihbarnamelerinin, davacının kanuni temsilcisinin, ikamet adresinde, çalışınına yapılmasının, usûlüne aykırı olduğu buna göre davacının ıttıla tarihinin tebliğ tarihi olarak belirlenmesi gerektiği, bu tarih esas alınarak yapılan vergi/ceza ihbarnameleri tebliğlerinden, 2010 yılı için olanların zamanaşımına uğramış olduğu, 2011/3 döneminin devreden katma değer vergisinden kaynaklandığı ve dayanağının kalmamış olduğu, dolayısıyla dava konusu cezalı tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bakılmakta olan davada, davacı şirket adına düzenlenen vergi/ceza ihbarnamelerinin, kanuni temsilcinin adresinde yapılan tebliğinin, usûle aykırı olduğundan bahisle verilen kararın, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 94. maddesinde; tebliğin mükelleflere, bunların kanuni temsilcilerine, umumi vekillerine veya vergi cezası kesilenlere yapılacağı, tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılacağı, tebliğin, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan veya işyerlerinde memur ya da müstahdemlerinden birine yapılacağı ve muhatap yerine bu şekilde kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerektiği hüküm altına alınmıştır.

Olayda; dosya içeriğinde mevcut, davacı şirket adresinde tutulan yoklama fişlerinin ve varsa sair evrakın teminiyle, davacının tebliğe elverişli bir adresi olup olmadığının değerlendirilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle verilen kararda hukuki isabet bulunmamaktadır.