Danıştay 4. Daire E.2018/2823 K.2022/968

Dava konusu istem: Davacı adına, 2013 yılında ticari faaliyet çerçevesinde bir kısım hasılatının kayıt ve beyan dışı bırakıldığının tespit edilmesi üzerine hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2013 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılat ve matrah farklarının belirlenmesine yönelik tespitlerin mükellefin ilgili yılda yaptığı ticari faaliyet kapsamında yasal defterlerine intikal ettirilen belgeli alışların yanı sıra kayıtlara intikal ettirilmeyen diğer belgeli alışlarının eklenmesi sonucu malın alış tutarlarının belirlendiği, söz konusu veri ile mükellefin 2013 yılı dönem sonu gerçek stok miktarı ve tutarından hareketle de mükellefin anılan yıla ait satılan malın maliyetinin tespit edildiği,

tespit edilen satılan mal maliyetlerinin gerçek tutarları ile inceleme elemanınca yapılan tespitler ve ilgili kurumlardan alınan bilgilerden hareketle anılan yıla ait olarak inceleme elemanınca hesaplanan satılan malın gerçek maliyet tutarına, tespit edilen gayrisafi kâr marj oranlarının uygulanması suretiyle mükellefin gerçek hasılat tutarının tespit edildiği,

daha sonra inceleme elemanınca tespit edilen satış hasılatının mükellef tarafından beyan edilen satış hasılatları ile mukayese edilmesi sonucunda mükellefin kayıt ve beyan dışı bıraktığı hasılat ve matrah farklarının tespiti yoluna gidilerek bulunan hasılat farkının kayıt ve beyan dışı bırakıldığının tespit edildiği, mükellefin 2013 yılında elde etmesi gereken satış hasılatından; satışa arz edilen malların gerçek maliyetinin düşülmesi sonucunda mükellefin 2013 yılında elde ettiği dönem gayrisafi kârının bulunduğu,

bu rakamdan mükellefin 2013 yılı kayıtlı ve belgeli giderlerinin düşülmesi sonucunda, mükellefin 2013 yılında elde etmesi gereken ticari kazancı ve/veya dönem kârı 660.352,08 TL olarak 213 sayılı VUK.'un 30/3,4 ve 6. maddelerine göre re'sen takdir ve tespit edildiği, mükellefin 2013 yılı gelir vergisi beyannamesinin 173.376,56 TL tutarındaki ticari kazanç ve dolayısıyla gelir vergisi matrahı üzerinden vergilendirildiği, inceleme elemanınca takdir edilen ticari kazançtan mükellefin beyan ettiği ticari kazancın mahsup edilmesi sonucu kayıt ve beyan dışı bırakılan safi kazanç farkının 486.975,52 TL olarak hesaplandığı,

inceleme elemanınca re'sen takdir ve tespit edilen gelir vergisi matrahı üzerinden hesaplanan gelir vergisinden mükellef tarafından hesaplanan ve beyan edilen gelir vergisinin mahsup edilmesi sonucunda kalan: 170.441,46 TL tutarındaki gelir vergisinin , 213 sayılı VUK.'un 30/3,4 ve 6. maddesine istinaden mükellef adına re'sen tarh edilmesinin önerildiği, vergi inceleme elemanının yapmış olduğu tespitlerin davacının ibraz ettiği defter, kayıt ve envanter dökümleri ile davacının beyanlarına dayandığı, kâr marjının belirlenmesinde davacının defter ve kayıtları ile yetkili ticaret odasının verilerinin esas alındığı,

yapılan vergi incelemesinin ve sonucunda düzenlenen raporlarda yer alan tespitlerin hükme esas alınması açısından yeterli olduğu görüldüğünden; davacının 2013 döneminde yıl içinde yaptığı ticari faaliyet kapsamındaki 486.975,52-TL tutarındaki safi kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığının sabit olması, mal satış hasılatları için herhangi bir belge tanzim edilmemesi,

ilgili yıla ait envanter defterinin usule uygun tutulmamış olması ile ilgili döneme ait olarak verilen gelir vergisi beyannamesinde beyan edilen matrahın gerçek tutardan noksan bir şekilde beyan edildiğinin tespit edilmesi nedeniyle anılan bu fiillerin re'sen takdir nedeni olduğu anlaşıldığından, davacı adına 2013 yılına ilişkin olarak re'sen tarh olunan dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.