Danıştay 4. Daire E.2018/359 K.2021/7192

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, müteselsil sorumlu sıfatıyla asıl amme borçlusu şirkete olan borçlarının tahsili amacıyla 6183 sayılı Kanun'un 79. maddesi uyarınca düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; üçüncü şahıs olan davacı tarafından haciz bildirisi tebliğ edildikten sonra yedi günlük sürede davalı idareye başvurarak haciz bildirisine konu olan borcun daha önce ödendiğinin ileri sürüldüğü, dolayısıyla borcun zimmetinde sayılması gibi bir durumun söz konusu olamayacağı anlaşılmakla davalı idarece, yapılan itiraz üzerine üçüncü şahsın yaptığı itirazın aksinin, bir yıl içinde genel mahkemelerde açılacak davada ispat edilmesi gerekirken, davacının izahatı yeterli görülmediğinden bahisle davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava edilen işlemin yerinde ve hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.