Danıştay 4. Daire E.2018/364 K.2022/7140

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin 2010/2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 dönemleri vergi zıyaı cezalı katma değer vergisi ve 2010/1-12 dönemi özel usulsüzlük cezası ile gecikme faizlerine ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu borcun dayanağını oluşturan ihbarnamelerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği, dolayısıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebligata ilişkin hükümlerine uygun olmadığı, bu sebeple ortada 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun uyarınca talep edilebilecek nitelikte tahakkuk etmiş bir vergi alacağı bulunmadığından düzenlenen ödeme emrinin hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan tebligatın usule uygun olduğu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.