Danıştay 4. Daire E.2018/39 K.2022/371

Dava konusu istem: Davacı tarafından adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu ödeme emrine konu ihbarnamelerin tebliği aşamasında davacının bilinen adresinde adres tespit tutanağının düzenlendiği, mahalle muhtarı nezdinde tutulan tutanakta davacının adreste bulunamadığı ve yeni adresinin de tespit edilemediğinden tebligatın kapıya yapıştırılmak suretiyle tebligat kanunu hükümlerine göre yapıldığı, bunun üzerine dava konusu ödeme emirlerinin dzüenlendiği,

ihbarnamelerin usulüne uygun kesinleştirilmesi için tebliğin Tebligat Kanunu hükümlerine göre değil, 213 sayılı Yasanın "tebligata" ilişkin hükümlerinin usulüne uygun şekilde işletilmiş olması gerektiğinden tebliğinin usulsüz olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz talebinin kabulü ve temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.