Danıştay 4. Daire E.2018/3948 K.2022/722

Dava konusu istem: Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla adına düzenlenen 17/08/2016 tarih ve 2016/..., ..., ...., ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu 2016/06 takip numaralı ödeme emri, gerek davacı tarafından gerekse de davalı idare tarafından dosyaya ibraz edilmediği ve bu sebeple inceleme olanağı bulunmadığı, geri kalan ödeme emirlerine ilişkin asıl amme borçlusu ... Çamaşır Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen ... numaralı, ... numaralı, ... numaralı ödeme emirlerinin tebliğ edildiğine ilişkin davalı idare tarafından dosyaya tebliğ evrakı sunulmadığından, ... numaralı ve ... numaralı ödeme emirlerinin ise usulüne uygun olarak asıl amme borçlusu şirkete tebliği yapılmadığından henüz kamu alacağının şirketten tahsil imkanı kalmadığının somut olarak ortaya konulamaması nedeniyle söz konusu ödeme emirlerinde hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen incelenmeksizin reddine, kısmen kabulüne iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare vekili tarafından, ... Çamaşır San. Tic. Ltd. Şti.'nin belirtilen dönemler için tahakkuk eden kurumlar vergisi, damga vergisi, gelir stopaj vergisinin vadesinde ödenmediği ve bunun üzerine şirket tarafından herhangi bir ödemede bulunulmadığı, şirketin malvarlığı araştırılması yoluna gidildiği, ancak borcun tahsiline yönelik bir malvarlığına rastlanmadığı, bu sebeple davacıya ödeme emirleri düzenlendiği, yapılan işlemin hukuka uygun olduğu, aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin temyiz dilekçesinde, ... tarih ve ... ile ... sayılı ödeme emrine ilişkin hüküm fıkraları yönünden istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmı için ileri sürdüğü iddialar bozulması istenen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bu kısımlarının bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin kararın, diğer ödeme emirlerine ilişkin kısımlarına dair temyiz istemine gelince;

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un olay tarihinde yürürlükte bulunan 55. maddesinde, amme alacağını vadesinde ödemeyenlere 7 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumunun bir ödeme emri ile tebliğ olunacağı, Kanunun 58. maddesinde ise, kendilerine ödeme emri tebliğ olunanların, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zaman aşımına uğradığı hakkında itirazda bulunabileceği hükmüne yer verilmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinde, tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatlar gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcileri, tüzel kişiliği olmayan teşekkülleri idare edenler ve varsa bunların temsilcileri tarafından yerine getirileceği, yazılı olanlarca bu ödevlerin yerine getirilmemesi yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi ve buna bağlı alacakların kanuni ödevleri yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı, tüzel kişilerin tasfiye haline girmiş veya tasfiye edilmiş olmalarının kanuni temsilcilerin tasfiyeye giriş tarihinden önceki zamanlara ait sorumluluklarını kaldırmayacağı kurala bağlanmıştır.

Bu çerçevede, 213 sayılı Kanunun 10. maddesi hükmüne göre kanuni temsilci sıfatıyla ilgili kişilerin takip edilebilmesi için, asıl borçlu şirket nezdinde vergi borcunun usulüne uygun bir biçimde tarh, tahakkuk ve tebliğ safhalarından geçerek kesinleştirilmesi ve amme alacağının vergi borçlusundan kısmen veya tamamen tahsil imkanının bulunmadığının somut biçimde ortaya konulması, bir başka ifadeyle, asıl borçlu hakkında 6183 sayılı Kanun ile belirlenen takip ve tahsil yollarının tüketilmesi gerekmektedir.

Dosyanın incelenmesinden, söz konusu ödeme emirlerine ilişkin davacının kanuni temsilcisi olduğu ... Çamaşır Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ye düzenlenen ... numaralı ödeme emrinin 27/11/2013 tarihinde ve ... numaralı ödeme emrinin ise 04/11/2014 tarihinde, şube adresi olan ... Mah. ... Cad. Havsa/Edirne adresinde işyeri yetkilisi ...'a tebliğ edildiği görülmektedir.

Bu durumda şube adresinde işyeri yetkilisine tebliğ edildiği anlaşılan söz konusu ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından, kararın buna ilişkin kısmının kaldırılması isteminin reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararında isabet görülmemiştir.