Danıştay 4. Daire E.2018/4170 K.2022/1675

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ihtirazi kayıtla verilen 2016/4-6 dönemine ilişkin kurum geçici vergi beyannamesi üzerine yapılan tahakkuk işleminin, taşınmaz satışından doğan kazancın %75'ine isabet eden 11.996.091,31 TL'lik kısmının iptali ve ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı tarafından, öz kaynakları kullanılmak suretiyle inşa edilerek şirket aktifine kaydedilen taşınmazın 1997 yılından satış tarihine kadar çeşitli tarihler aralığında bir kısmının şirket ihtiyacında kullanıldığı, bir kısmının ise kiraya verilerek şirkete gelir elde edildiği, davacının söz konusu taşınmaz satışından başka, taşınmaz alım-satımı faaliyetinde bulunduğuna dair idarece yapılmış bir tespit bulunmadığı anlaşıldığından, sırf ana sözleşmesinde taşınmaz alım-satımı yapılabileceğine dair hüküm bulunması,

tek başına, taşınmaz ticareti ile uğraşıldığını göstermeyeceği gibi, bu taşınmazın 2016 yılında satışının yapılması da taşınmaz ticareti ile uğraşılmasına imkan verecek yoğunlukta devamlılık arz eden bir işlem olarak değerlendirilemeyeceğinden, davacı şirketin aktifine kayıtlı taşınmaz satışından elde edilen kazancın %75'inin Kurumlar Vergisi Kanununun 5/1-e maddesi uyarınca istisna kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı;

yasal faiz istemi yönünden değerlendirildiğinde, tahsili hukuka aykırı bulunan ve idarece tahsili tarihinden işbu karara göre iadesi tarihine kadar geçen süre içinde kullanımından mahrum kalınan tutarın, bu husustaki genel hükümleri içeren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’da öngörülen oranda faiz uygulanmak suretiyle davacıya iadesi gerektiği, dolayısıyla,

dava konusu tahakkukun ihtirazi kayıtla beyan edilen taşınmaz satışından doğan kazancın %75'ine isabet eden 11.996.091,31 TL'lik kısmının iptali ile bu tutarın 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’da öngörülen oranda hesaplanacak yasal faizi ile birlikte iadesi gerektiği, fazlaya ilişkin faiz isteminde ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.