Danıştay 4. Daire E.2018/4702 K.2022/3932

Dava konusu istem: Davacı adına takdir komisyonu kararına istinaden resen tarh edilen 2012/4 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda;.

Vergi Dairesinin 25/02/2016 tarihli ve 4335 sayılı yazısında, davacının 2010 yılında dört adet, 2011 yılında otuzyedi adet, 2012 yılında dört adet, 2013 yılında bir adet gayrimenkul satışının olduğu belirtilmiş ise de 25/05/2017 tarihli ve ... sayılı takdir komisyonu kararında, Ankara İli, Yenimahalle İlçesi .../... ada/parselde yer alan bir adet işyerinin satışının ticari kazanç olarak değerlendirildiği,.

Vergi Dairesinin aynı tarih ve sayılı yazısına istinaden düzenlenen ve Mahkemelerinin E:… sayılı dosyasında yer alan 25/05/2017 tarih ve ... sayılı takdir komisyonu kararında; davacıya veraset yoluyla intikal eden arsa satışları haricinde veraset yoluyla intikal etmeyen bir adet işyeri satışının ticari kazanç olarak değerlendirilerek ilgili dönem yıllık gelir vergisi matrahının 100.000,00 TL olarak takdirine, 25/05/2017 tarih ve ... sayılı takdir komisyonu kararında da;

veraset yoluyla intikal eden arsa satışları haricinde veraset yoluyla intikal etmeyen bir adet işyeri satışının ticari kazanç olarak değerlendirilerek ilgili dönem gelir geçici vergi matrahının 100.000,00 TL olarak takdirine karar verildiği,

davacı tarafından Dışkapı Vergi Dairesi Müdürlüğüne verilen ve vergi dairesi müdürlüğünce done olmak üzere takdir komisyonuna ibraz edilen yazıda, ... ada ... parselde yer alan işyerini Mart 2011 tarihinde 195.000,00 TL'ye aldığını, 06/04/2012 tarihinde kar amacı gütmeden, ekonomik nedenlerle 196.000,00 TL'ye sattığını beyan ettiği görülmüş olup, bu durumda söz konusu gayrimenkul satışının belirli bir organizasyon dahilinde, kâr amacı güdülerek, ticari nitelikli faaliyet kapsamında yapıldığı yönünde herhangi bir tespitin bulunmadığı,

veraset yoluyla intikal eden taşınmaz satışlarının hariç tutularak sadece bir işyerinin satış işleminin esas alındığı dikkate alındığında, ticari kazancın elde edilebilmesi bakımından aranan devamlılık unsuru somut verilerle ortaya konulamadığından, eldeki verilere göre de satışın ticari amaçlı yapıldığının kabulü mümkün bulunmadığından salt satılan bir adet gayrimenkulün ticari amaçla yapıldığı varsayımından hareketle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından dava konusu işlemin usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.