KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2018/4931 E., 2022/1005 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2022
- Esas No
- 2018/4931
- Karar No
- 2022/1005
- Temyiz eden (davacı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Tetkik hâkimi
- …
- Düşüncesi
- Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde; Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin Kanunda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlarının, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.
Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfatinin bulunması zorunludur.
Dosyanın incelenmesinden, davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davanın, …. Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verildiği, karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmıştır.
Bu itibarla; davalı idarenin lehine olan kararın bozulmasında hukuki menfaati bulunmadığından temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.
Danıştay 4. Daire, E. 2018/4931, K. 2022/1005, 23 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama