Danıştay 4. Daire E.2018/4972 K.2022/2733

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle 2010/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin değişmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden tekerrür hükümleri uygulanarak resen tarh edilen 2011/4, 6, 11, 12. dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının emtia alımında bulunduğu Galata Vergi Dairesi mükellefi, ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun tetkikinden, adı geçen mükellefin düzenlediği faturaların sahte olduğuna dair somut ve hukuki tespit yapılmadığı, faturalarda yazılı emtiaların gerçekten alınıp alınmadığı, yapılan işin niteliği ve büyüklüğüyle orantılı olup olmadığının araştırılıp gerçek durumun somut olarak ortaya konulamadığı anlaşıldığından, adı geçen mükellefin faturalarına isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin kabul edilmemesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarelerince yapılan işlemlerin usul ve hukuka uygun olduğu, aleyhlerine verilen Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacı adına fatura düzenleyen Galata Vergi Dairesi mükellefi ... hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporunda, 05/06/2010 tarihinde hırdavat elektrik malzemeleri toptan pazarlama faaliyeti amacıyla mükellefiyet tesis edildiği, 17/05/2011 tarihinde faaliyetin terk edildiği, 24/06/2010 tarihli yoklamada iş yerinin 30 m² büyüklüğünde ve kira olduğu, tespit tarihi itibariyle çalışan personelin olmadığı, iş yerinde büro malzemeleri, raflar ve bir miktar ticari emtia bulunduğu hususlarının tespit edildiği,

işi terk etmesi sebebiyle ikametgah adresine gönderilen defter ve belge ibraz yazısının, eşi imzasına tebliğ edilmesine rağmen defter ve belgelerin ibraz edilmediği, adı geçen mükellefin, 2010-2011 yıllarında Ba-Bs formlarını vermediği, diğer mükellefler tarafından da adı geçen mükellefe mal veya hizmet satışına ilişkin herhangi bir bildirimde bulunulmadığı, diğer mükelleflerin Ba formları ile 2010 yılı için 559 belge karşılığında 11.424.258,00-TL tutarında mal/hizmet aldığına dair bildirimlerinin bulunduğu, buna karşın adı geçen mükellefin, ilgili yıl katma değer vergisi beyannamelerindeki matrah toplamının 2.025.308,35-TL olduğu,

adı geçen mükellef hakkında mal veya hizmet satışı olmaksızın komisyon karşılığında sahte belge ticareti yapmak amacıyla mükellefiyet tesis edildiği yönünde isimsiz ihbarların bulunduğu, Kağıthane İlçe Emniyet Müdürlüğü Asayiş Büro Amirliği elemanlarınca 28/01/2011 tarihinde ...

Ticaret (...) adlı iş yerinde yapılan aramada, ele geçirilen belgeler içerisinde adı geçen mükellef adına basılmış ve 2010 yılında tanzim edilmiş 30 adet dolu ve 9 adet boş irsaliyeli fatura ve 2 adet kaşenin bulunduğu, söz konusu irsaliyeli faturaları basmış görünen ... Matbaacılık Kağıtçılık San. ve Tic. Ltd.

Şti. tarafından şahıs adına irsaliyeli fatura değil, fatura basıldığı, basılan fatura örneği ile aramada ele geçirilen irsaliyeli faturaların karşılaştırılması sonucu bariz farklılıklar olduğunun görüldüğü hususlarına yer verilerek, adı geçen mükellefin düzenlemiş olduğu faturaların sahte olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

Belirtilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden, adı geçen mükellefin, defter ve belgelerini ibraz etmemesi, hakkında sahte belge düzenlediği yolunda çok sayıda ihbarların olması, yapılan yoklamalarda beyan edilen matrahlar ile düzenlediği faturalara konu ciroları gerçekleştirmeye yeterli ekipmanı, işçisi, emtiasının ve ticari varlığının bulunmaması, Ba-Bs bildiriminde bulunmaması, 2010 yılına ilişkin olarak beyan ettiği KDV matrahının yaklaşık 6 katı kadar, adı geçen mükelleften alış bildiren mükelleflerin bulunması,

bir kısım faturalarının, mali polisçe yapılan aramalarla diğer bir mükellefin iş yerinde el konulmuş olması karşısında gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, dolayısıyla düzenlediği faturaların sahte belge niteliğinde olduğu sonucuna varıldığından adı geçen mükelleften alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatlara ilişkin Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, Mahkemece yeniden yapılacak yargılamada, vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulanması hususunda bir değerlendirme yapılacağı tabidir.