Danıştay 4. Daire E.2018/5049 K.2020/5636

Dava konusu istem: Davacı adına, kredi kartıyla yaptığı satışların bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2009/10 dönemi katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; cezalı tarhiyata münhasır hale gelen uyuşmazlıkta, çekim yapılan kredi kartının şirket ortağına ait olduğu, pos cihazından yapılan çekimlerin herhangi bir satış işlemine ait olmadığı ve nakit ihtiyacının karşılanması amacıyla yapıldığı anlaşıldığından cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararına karşı yöneltilen temyiz istemi Vergi Dava Daireleri Kurulunun 28/02/2018 tarih ve E:2018/27, K:2018/110 sayılı kararı ile ısrar hükmü yönünden reddedilerek, kararın bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması yönündeki hüküm fıkrasının temyizen incelenmesi için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.