Danıştay 4. Daire E.2018/5342 K.2020/598

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ödeme emri içeriği borçların … ve … sayılı tahakkuklardan kaynaklandığı, … sayılı tahakkuk işlemine ilişkin kısmın daha önce dava konusu edilerek iptaline karar verildiği ve söz konusu kararın kesinleştiği anlaşıldığından ödeme emrinin … sayılı tahakkuka ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, … ve … sayılı tahakkuk işlemlerine ilişkin ise davacının 24/01/2014 tarihinde mahsup/iade talebinde bulunduğu, Mahkemelerince mahsup/iade talebinin yerine getirilip getirilmediği,

getirilmedi ise, ret işlemine ilişkin yazının davacıya tebliğ edilip edilmediği hususunu açıklığa kavuşturmak amacıyla yapılan ara karara verilen cevapta davacının talebinin ödeme emri düzenlenmeden önce reddedildiğine dair bir yazının tebliğ edilmediği ve davacının iade/mahsup talebinin 12/10/2017 tarihli düzeltme fişleri ile yerine getirildiği anlaşıldığından uyuşmazlık konusu ödeme emrinin bu kısmında da hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.