Danıştay 4. Daire E.2018/5496 K.2021/2955

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılı defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle KDV indirimlerinin reddi suretiyle takdir komisyonu kararına istinaden 2010/1 ila 7,9,10,11,12 dönemi için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; defter belge isteme yazısının 06/10/2015 tarihinde yönetim kurulu başkanının ikametgah adresinde eşi …'a tebliğ edildiği, şirketin kanuni temsilcisinin ikametgah adresinde kanuni temsilcinin yakınına yapılan tebliğin yasaya aykırı olduğu, defter ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle 2010 yılına ilişkin tüm KDV indirimlerinin reddedilmesi suretiyle yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belgelerinin ibrazı için yazılan yazıların, şirket yetkililerine tebliğine rağmen defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesi nedeniyle, mükellefin ihtilaflı dönem KDV indirimlerinin reddi suretiyle KDV beyanlarının yeniden düzenlendiği vergi inceleme raporu done alınarak takdir komisyonu kararlarına istinaden yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı KDV tarhiyatları ile kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 saylı Vergi Usul Kanunu'nun "Tebliğ yapılacak kimseler" başlıklı 94. maddesinde, "Tebliğ mükelleflere, bunların kanuni temsilcilerine, umumi vekillerine veya vergi cezası kesilenlere yapılır. Tüzel kişilere yapılacak tebliğ, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmıyan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılır.

Tüzel kişilerin mütaaddit müdür veya temsilcisi varsa tebliğin bunlardan birine yapılması kafidir. Tebliğ, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan veya işyerlerinde memur ya da müsdahdemlerinden birine yapılır. (Muhatap yerine bu şekilde kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir.)" düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, 2010 yılı hesapları sahte belge kullanımı yönünden sınırlı olarak incelenen davacı şirketin ilgili dönemde Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı olan … ile Yönetim Kurulu üyesi …’ın müştereken atacakları imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındıkları, … tarih ve … sayılı "defter belge isteme yazısı"nın 09/11/2015 tarihinde …'ın ikametgah adresinde eşi …'a, … tarih ve … sayılı "defter belge isteme yazısı"nın …'ın ikametgah adresinde 06/10/2015 tarihinde eşi …'a tebliğ edildiği,

13/11/2015 tarihinde takdire sevk edilen davacı şirket hakkında tanzim edilen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporunda, tebligata rağmen herhangi bir sebep ileri sürülmeksizin defter ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle davacının 2010 yılına ilişkin tüm KDV indirimlerinin reddedilmesi suretiyle yeniden düzenlenen beyan tablosuna göre re'sen vergi tarh edilmesi ve re'sen tarh edilecek KDV tutarları üzerinden üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinin önerildiği,

anılan rapora istinaden takdir komisyonu tarafından belirlenen matrahlar üzerinden 2010/1 ila 7,9,10,11,12 dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarının yapıldığı, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesi nedeniyle 213 sayılı Yasa'nın 355/1 maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesildiği, anılan tarhiyatların ve kesilen cezaların kaldırılması istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyaya sunulmuş bulunan, … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporunun incelenmesinden, şirketin mükellefiyetinin 31/01/2015 tarihi itibariyle re'sen terk ettirildiği, ayrıca dava dilekçesinde de davacının 31/01/2015 tarihinde faaliyetlerini sonlandırdıklarının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda şirketin mükellefiyeti 31/01/2015 tarihi itibariyle resen terk ettirildiğinden, resen terk tarihinden sonra defter ve belgelerin istenilmesine ilişkin yazının şirketin bilinen iş yeri adresinde tebliğ edilme imkanının kalmadığı anlaşılmış olup, söz konusu yazının 213 sayılı Kanun'un 94. maddesi kapsamında, şirket kanuni temsicisinin ikametgah adresinde bulunan görünüşüne nazaran 18 yaşından aşağı ve bariz bir surette ehliyetsiz olmayan kişilere tebliği usulüne uygun olduğundan, davacı adına defter ve belgelerinin ibraz edilmemesi nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık, aksi gerekçeyle verilen kabul kararına yöneltilen istinaf başvurusunu reddeden Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk bulunmamıştır

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.