Danıştay 4. Daire E.2018/5912 K.2022/592

Dava konusu istem: Davacı tarafından, asıl borçlu … Tekstil San. Ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borçlarından dolayı davacının şirket borçlarına 3. Şahış olarak … tarih ve … yevmiye numaralı muvafakatname ve taahhütname ile 80.000 TL sınırlı bedel ile kefil olduğu ileri sürülerek gayrimenkulü üzerine uygulanan haciz işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının şirket borçlarına 80.000 TL sınırlı bedelle kefil olduğu ve borcun 80.000 TL'sini ödeyerek haczin kaldırılmasını talep ettiği, davalı idarenin toplam 500.329,68 TL vergi borcunun tamamının ödenmesi durumunda haczin kaldırılacağını bildirerek başvuruyu reddettiği anlaşıl davacının sınırlı bedelle kefil olduğu halde tüm borcu kapsayacak şekilde borcun tamamının ödenmesi gerektiği gerekçesiyle reddedilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz talebinin kabulü ve temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.