Danıştay 4. Daire E.2018/698 K.2022/2238

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle 2011/5,6,8,9,10,12, 2012/2,4,5,6,9,10,11,12, 2013/1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12 ve 2014/1,2,3,4,6,7,8 dönemleri için resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının ihtilaflı dönemde fatura aldığı Dikimevi Vergi Dairesi mükellefi Recai Hanecioğlu hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden söz konusu faturaların sahte ve yanıltıcı belge kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacı adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarının muhtelif dönemleri için dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunu reddeden Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesi kararının idare tarafından temyiz başvurusuna konu edilerek bozulması istenilmektedir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) bendinde, mükelleflerin yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanun'da aksine hüküm olmadıkça, faaliyetlerine ilişkin olarak kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini (KDV) indirebilecekleri hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanun'un 34. maddesinin (1) numaralı fıkrasında ise yurt içinden sağlanan veya ithal olunan mal ve hizmetlere ait katma değer vergisinin alış faturası veya benzeri vesikalar ve gümrük makbuzu üzerinden ayrıca gösterilmek, bu vesikalar kanuni defterlere kaydedilmek şartıyla indirilebileceği belirtilmiştir.

Buna göre, katma değer vergisi indiriminden yararlanılabilmesi için fatura ve benzeri vesikaların gerçeği yansıtması ve belgenin kanuni defterlere kaydedilmesi gerekmektedir.

Kamu hizmetlerinin finansmanında istikrarın sağlanması bakımından vergilendirme sürecinin belirli bir düzen dâhilinde işlemesi ve sonuçlandırılması gerekmektedir. Bu doğrultuda çeşitli usuller öngörülerek mükelleflerin vergi ilişkisinden doğan hak ve ödevlerini daha dikkatli takip etme zorunluluğu getirilmektedir (AYM., E.2017/24, K.2017/112, 14/6/2017). 3065 sayılı Kanunun belirtilen hükümleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30., 341., 344. maddeleri ve 344. maddesinin atıf yaptığı 359. maddesi birlikte gözetildiğinde, katma değer vergisi indiriminin sahte bir belgeye dayanması hâlinde indirimin reddi suretiyle cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapılacağı hususu mükellefler tarafından belirli ve öngörülebilir nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

Yapı denetimi faaliyeti ile iştigal etmekte olan davacının fatura aldığı toptan kırtasiye ve bilgisayar malzemeleri ticareti faaliyeti ile iştigal etmek amacıyla 10/05/2011 tarihinde mükellefiyet tesis ettiren ve 30/11/2014 tarihinde ise mükellefiyeti re'sen terkin edilen Dikimevi Vergi Dairesi mükellefi … hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunda yer verilen tespitler, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporları ve dava dosyasında ileri sürülen iddiaların bir bütün olarak değerlendirilmesinden; adı geçen şahsın 11/05/2011 tarihinde yapılan işe başlama yoklamasında evinin bir odasını bu iş için kullandığı,

16/12/2014 tarihinde iş yeri adresinde yapılan yoklamada bina sakinlerinin beyanına göre ödevlinin yaklaşık 1 yıl önce adresi terk ettiği, muhtarlık kayıtlarında mevcut olduğu, nakil olmadan ayrılmış olabileceği, adresin sürekli kapalı olan bir apartman dairesi olduğu, yine 22/12/2014 iş yeri adresinde yapılan yoklamada apartman sakinlerinin beyanına göre yaklaşık 1 yıldır apartmanda olmadığı, mükellefin ikamet adresine 02/02/2015 tarihinde defter ve belge isteme yazısının gönderildiği, adresin kapalı olduğu ve adreste öğrencilerin ikamet etmesi sebebiyle tebliğin yapılamadığı,

2011 yılı katma değer vergisi beyannamesinde matrahın 122.073,00 TL olduğu, 2012 yılı katma değer vergisi beyannamesinde matrahının 240.606.00 TL olduğu, 2013 yılı katma değer vergisi beyannamesinde matrahının 75.165,00 TL, 2014 yılı katma değer vergisi beyannamesinde matrahın 74.157,00 TL olduğu, 2011,2012,2013 ve 2014 takvim yılları için işletme hesabı esasına tabi olduğundan Ba ve Bs formu vermediği , 2011 yılında Bs formu ile mükellefe mal ve hizmet sattığını bildirdiği.

Kırt. Bil. Rek. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. Hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunda faaliyete başladığı 09/05/2011 tarihinden itibaren komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yapmak maksadıyla mükellefiyet tesis ettiğinin tespit edildiği, onun dışında hiçbir mükellefin Bs formu ile mükellefe mal ve hizmet satışı bildirmediği, adına kayıtlı motorlu taşıt bulunmadığı,

muhtasar beyannamelerinde çalışan bilgisine rastlanmadığı tespitlerinden faturayı düzenleyen adı geçen şahsın mükellefiyet tesis ettirerek beyannamelerini vermiş olmasına rağmen yapılan yoklamalarda adresini kısa sürede terk ettiğinin ve sürekli kapalı olduğunun, nakil almadan ortadan kaybolduğunun görüldüğü, esasen faaliyetine ilişkin hasılatları elde edebilecek kapasitede iş yerinin bulunmadığı,

diğer deyişle ikamet ettiği evinin bir odasında bahse konu miktarda mal ve hizmet satışını gerçekleştirebilecek büyüklükte yeterli işçi ve iş organizasyonuna sahip olmadan bu işin yürütülemeyeceği, çeşitli tarihlerde yapılan yoklamalarda satışa hazır her hangi bir emtiaya rastlanmadığı, özetle bu faaliyeti yürüttüğüne dair hiçbir emarenin bulunmadığı, vadesi geçmiş vergi borcunun bulunduğu dikkate alındığında, KDV indirimine konu edilen bu faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenle, davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, aksi yönde gerekçe ile verilen temyize konu kararda hukuki isabet görülmediği ve bozulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.