Danıştay 4. Daire E.2018/7024 K.2022/1415

Dava konusu istem: Davacı iş ortaklığı adına, kanunen kabul edilmeyen maliyet faturasının yasal kayıtlara intikal ettirildiğinden bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2014 yılı kurumlar vergisi ile 2014/1-3 dönemi geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; yapılan piyano alışının, yapılan işe dair sözleşme içeriğinde bulunmadığı halde kayıt ve beyanlara yansıtıldığı iddiasıyla dava konusu döneme ilişkin davacı ortaklık adına cezalı tarhiyat yapılmış ise de, sözleşmede bulunmasa bile yapılan işin gereği olarak sonradan ortaya çıkan nedenler dolayısıyla işle ilgili olmak koşuluyla gerekli alımların yapılması ticari hayatın olağan akışı içinde olması karşısında, yapılan organizasyon işinin hangi faaliyetleri kapsadığı, söz konusu piyano alımının hangi nedenle bu kapsamda görülemeyeceği hususunda herhangi bir açıklama yapılmadığı,

ortaklık temsilcisinin, bu alışın sözleşme içeriğinde bulunmadığı ancak o günün şartları içerisinde böyle bir talebin olması sebebiyle alışın yapıldığını beyan etmesi üzerine, Ajans'ın böyle bir piyano alım talebinin olup olmadığının idarece araştırılmadığı, alımı yapılan piyanonun Vali Yardımcısının onayı ile Ajans personeli tarafından.

Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Daire Başkanına teslim edildiğine dair … tarihli tutanak bulunduğu ve davacının bu piyanoyu Ajans'a gerçekten teslim ettiğine dair fatura harici belgeler ortada olmasına rağmen bu hususta da herhangi bir araştırma yapılmadığı, sadece sözleşme hükümlerine bakılarak ve başkaca bir inceleme ve araştırmaya gidilmeksizin eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak davacı ortaklık adına cezalı tarhiyat yapıldığı sonucuna ulaşıldığından, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacı iş ortaklığı adına, kanunen kabul edilmeyen maliyet faturasının yasal kayıtlara intikal ettirildiğinden bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2014 yılı kurumlar vergisi ile 2014/1-3 dönemi geçici verginin kaldırılması istemi ile bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, şu kadar ki, vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu belirtildikten sonra 30. maddesinin birinci fıkrasında,

re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmıştır.

Yine, aynı Kanunun 134. maddesi gereğince vergi incelemesinden maksat, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamaktır.

Dosyanın incelenmesinden, davacı iş ortaklığının, Eskişehir 2013 Türk Kültür Dünyası Ajansı'nın açılış ve kapanış törenlerini organize etmek üzere, 12/02/2013 tarihli iş ortaklığı sözleşmesiyle işe başladığı, 13/02/2013 tarihli Hizmet Alım Sözleşmesiyle organizasyon işini üstlendiği,

ortaklığın 2013/04 ve 2014/04, 05 dönemi için yürüttüğü organizasyon işine konu mal ve hizmetlerin ifası nedeniyle 117 Seri Nolu KDV Genel Tebliği'ne istinaden yapılan kısmi tevkifattan doğan KDV iade talebinin incelemeye sevk edilmesi neticesinde kurumlar vergisi açısından tenkit edilmesi gereken hususların tespiti nedeniyle, 07/03/2016 tarihli tutanakla incelemeye başlandığı, tutanağın 12. maddesinde, mükellefin … tarih ve … nolu yevmiye defteri kaydında yer alan, KDV hariç 345.000,00-TL borçlandırılarak maliyetlere yansıtılan.

LTD. ŞTİ.'den alınan "…." açıklamalı piyano alışının, yapılan işe dair sözleşme içeriğinde bulunmadığı halde neden kayıt ve beyanlara yansıtıldığının sorulduğu, ortaklık temsilcisinin “Yapılan işin içeriğinde ve şartnamede böyle bir piyano teslimini içermemektedir. Ancak o günün şartları içerisinde böyle bir talep olduğu, bu talebinde nereden ve kim tarafından tarafından yapıldığının da bilinmediğinden net bir açıklama yapacak bilgimiz bulunmamaktadır.

Durumu ve faturayı şuan farketmiş bulunmaktayım. Bu nedenle de kötü niyetli bir yaklaşımla değerlendirme yapılmamasını talep etmekteyiz. Bu açıdan gelebilecek vergi ve cezalar açısından ise her türlü durumu kabul etmekteyiz.

Konuya ilişkin diyeceklerim bunlardan ibarettir.” şeklinde beyanda bulunduğu, ayrıca söz konusu piyanoyu organizasyon hizmet bedeli adı altında aynı tarihte ajansa fatura ettiği ve bunu 740-hizmet üretim maliyeti hesabında borçlandırarak maliyetlere yansıttığı, katma değer vergisininde indirilecek KDV hesabı yoluyla katma değer vergisi olarak göstermesi üzerine ortaklık hakkında 2014 hesap dönemi defter ve belgelerinin incelenmesi sonucu vergi inceleme raporlarının düzenlendiği,

iş bu raporlarda 07/03/2016 tarihli tutanağın 12. maddesinde yapılan tespitlerin tekrarlanarak davacı ortaklık adına dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, piyano alışının organizasyon hizmet bedeli adı altında yapılan işe dair sözleşme içeriğinde bulunmadığı halde kayıt ve beyanlara yansıtıldığı, Vergi İnceleme Raporu tutanağında yer alan şirket temsilcisi ifadesinde de yapılan işin içeriğinde ve şartnamede böyle bir piyano teslimini içermediği şeklinde ikrarda bulunduğu, dolayısıyla mahkemece bu hususlar dikkate alınarak karar verilmesi gerektiğinden davanın kabulüne ilişkin vergi mahkemesi kararının kaldırılması isteminin reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararının yukarıda yer verilen gerekçe ile bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.