Danıştay 4. Daire E.2018/7100 K.2022/2253

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2011/4-6, 7-9, 10-12. dönemleri için salınan vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; dava konusu geçici verginin dayanağı olan, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda davacının hesaplarına 2011 yılında davacının akrabası ...ve bu kişinin ortağı olduğu firmalar tarafından 2.690.092,10-TL para aktarıldığı, bu paralara ilişkin mükellef kurum temsilcisinden izahat istenildiği, ancak ayrıntılı bir açıklama alınamadığı için bu tutarın hasılat unsuru olarak sayılarak kurumlar vergisi tarh edildiği, ......adlı şahıs nezdinde herhangi bir inceleme yapılmadığı, ...' in sahip olduğu şirketin davacı şirketin işvereni konumunda olduğu,

...'in aynı zamanda şirketi temsile yetkili olduğu ve şirketin tüm işlerinin ... tarafından yürütüldüğü, ...'in hissesi bulunan şirketler nezdinde karşıt inceleme yapılmadığı, hasılat unsuru olarak kabul edilen bu paraların hangi şirket yada kişilere yapılan işler karşılığında elde edildiğinin açıklanmadığı, yalnızca muhasebe kayıtları ve banka hesap hareketlerinden yola çıkılarak bu paranın kayıt dışı hasılat olduğuna kanaat getirildiği gerekçesiyle dava konusu vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin dayanağını teşkil eden 2011 yılına ilişkin cezalı Kurumlar Vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın kabulüne karar veriliği anlaşıldığından,

dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar temyize konu mahkeme kararının, tek katı aşan vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

Davalı idarenin 2011/4-6, 7-9, 10-12. dönemleri için salınan geçici vergi asılları ve tek kat vergi ziyaı cezasına ilişkin temyiz istemine gelince;

Dava konusu geçici vergilerin dayanağı olan 2011 yılına ilişkin kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davanın kabulüne dair .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı karar üzerine ...Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesi'nce verilen istinaf isteminin reddine ilişkin ...tarih ve E...., K....sayılı karar, davalı idarece yapılan temyiz başvurusu üzerine, Danıştay Dördüncü Dairesinin 07/04/2022 tarihli ve E:2018/7076, K:2022/2248 sayılı kararıyla kısmen onandığı, kısmen bozulduğundan söz konusu karar üzerine oluşan yeni hukuki durum dikkate alınarak karar verilmesi gerekmektedir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.