Danıştay 4. Daire E.2018/7269 K.2022/1732

Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu … Eğitim Öğretim İşletmeleri AŞ'nin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; yapılan ara kararlara verilen cevaplardan söz konusu şirkete ait kıymet takdirleri yapılmış olduğu bir çok taşınmazın bulunduğu, bu taşınmazlara ait kıymet takdir raporlarının dosyaya sunulduğu, dosyaya sunulan bedel tespit raporları incelendiğinde, taşınmazların değerlerinin iki yüz milyon liranın (yeni) üzerinde olduğu dolayısıyla dava konusu ödeme emri içeriği vergi borçlarını karşılayabilecek derecede hayli yüksek olduğu anlaşıldığından,

şirket hakkında cebri tahsil yolları tüketilmeden amme alacaklarının asıl borçlu şirketten tahsil olanağı kalmadığı saptanmadan tanzim edildiği görülmekle dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.