Danıştay 4. Daire E.2018/7403 K.2022/1646

Dava konusu istem: Davacı adına, kanuni temsilcisi olduğu … Petrolcülük Otomotiv Tar. Tur. İnş. Ve Gıd. San. Tic. Ltd. Şti.'nin ödenmeyen vergi borçlarından dolayı adına düzenlenen … tarih ve … ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; Mahkemenin yapmış olduğu 12/07/2017 tarihli ara karar cevabında, asıl borçlu şirkete düzenlenen ödeme emirlerinin şirkete tebliğe çıkarıldığı, ancak söz konusu ödeme emirlerine ilişkin tebliğ alındılarında asıl borçlu şirketin bilinen adresinde tebliğ edilemediğine ilişkin hususun 213 sayılı Kanun'un 102. maddesinde yazılan kişilerinin imzası alınmak suretiyle tutanak haline getirilmeden ilanen tebliğ edildiği dikkate alındığında söz konusu borcun asıl borçlu şirketten tahsilinin mümkün olmadığının usulünce ortaya konulamadığı anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.