KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2018/8891 E., 2021/3455 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2021
- Esas No
- 2018/8891
- Karar No
- 2021/3455
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, kaçakçılık suçuna iştirak ettiğinden bahisle 2010 yılı için kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının ...'nun kaçakçılık fiiline iştirak ettiğinin iddia edildiği ancak vergi tekniği raporunda davacının söz konusu fiili bilgisi olmadan işlediğinin kabul edildiği buna göre suçu birlikte işleme iradesi bulunmayan davacı adına kaçakçılığa iştirak dolayısıyla kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2018/8891, K. 2021/3455, 22 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama