Danıştay 4. Daire E.2018/9416 K.2022/1897

Dava konusu istem: Davacı adına, ödenmeyen SGK primlerini indirim konusu yaptığından bahisle matrah takdiri için sevk edildiği takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen 2010 yılı tekerrür hükümleri uygulamalı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; 2010 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin zamanaşımına uğraması karşısında, zamanaşımına uğrayan dava konusu cezalı verginin ihbarname ile istenilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; inşaat işi ile iştigal eden davacının ödemediği sosyal güvenlik primleri nedeniyle takdir komisyonuna sevk edildiği, takdir komisyonu kararına istinaden matrah takdir edildiği, re'sen takdir nedeni ve matrahın ne şekilde belirlendiğinin anlaşılamadığı, mevcut yasal düzenlemeler uyarınca, takdirin dayanağının takdir komisyonu kararında gösterilmesi,

matrahın tespitinin hangi usullere dayanılarak yapıldığının açıklanmasının gerektiği, dava konusu tarhiyata dayanak oluşturan takdir komisyonu kararında, bu bilgilerin bulunmadığı anlaşıldığından takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Açıklanan nedenlerle sonucu itibariyle yerinde olan Mahkeme kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunun belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.