Danıştay 4. Daire E.2018/9449 K.2022/5075

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen …tarih ve …sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı adına, hakkındaki mahkeme kararına göre düzenlenen 2 no'lu ihbarnamelerinin içeriği vergi ve cezaların ferileri ile süresi içinde ödenmemesi üzerine dava konusu ödeme emrinin düzenlediği, ancak 2 Nolu ihbarnameye dayanak alınan. Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının, …Bölge İdare Mahkemesi.

Vergi Dava Dairesi tarafından verilen …E., …K. sayılı karar ile mahkemenin kararının kısmen onandığı, kısmen kaldırıldığı ve kaldırılan kısım hakkında yeniden hüküm kurulduğu,. Bölge İdare Mahkemesinin mezkur kararı uyarınca hesaplanacak vergi ve cezalar ile ferilerinin davacıya 2 no'lu ihbarnamelerle bildirildikten sonra, akabinde tahsili için ödeme emri düzenlenmesi gerektiğinden dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu ödeme emrinin hukuka uygun olduğu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.