Danıştay 4. Daire E.2019/1229 K.2022/8351

Dava konusu istem: Davacı adına, vergi inceleme raporu uyarınca, re'sen tarh edilen 2011/3 ila 7 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile aynı yıl için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı hakkında, sahte fatura kullandığı ve bir kısım özel tüketim vergisini katma değer vergisi matrahına dahil etmediğinden bahisle cezalı tarhiyat yapıldığı, re'sen takdir nedenlerinin bir kısmı hukuka uygun olmakla beraber, hukuka uygun olmadığına karar verilen kısımların çıkarılması sonucu oluşturulan yeniden beyan tablosu uyarınca dava konusu dönemde ödenecek katma değer vergisi çıkmadığı,

dolayısıyla cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı ve dava konusu edilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin vergi/ceza ihbarnamesi düzenlenmediği anlaşıldığından inceleme olanağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.