Danıştay 4. Daire E.2019/1321 K.2022/5710

2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı site yönetimi bünyesinde konut hizmetleri görevlisi olarak çalıştırılan kişilere yapılan ücret ödemelerinden tevkifat yapılmadığının tespit edilmesi üzerine, vergi inceleme raporuna istinaden 2012/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 dönemleri için tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) ve damga vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu 2012/1 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergileri bakımından; site yönetiminin Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinde tevkifat yükümlülüğü bulunan kişi ve kurumlar arasında sayılmaması ve sair kurum kapsamında da değerlendirilemeyecek olması sebebiyle davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığı; dava konusu 2012/1 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı damga vergileri bakımından; damga vergisini doğuran olayın gerçekleştiği davalı idarece ispat edilemediğinden,

vergi ziyaı cezalı damga vergisi tarhiyatında da hukuka uygunluk bulunmadığı; davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezası bakımından.

22/05/2017 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen defter ve belge isteme yazısı uyarınca en geç 05/06/2017 tarihine kadar defter ve belgelerin ibraz edilmesi gerekirken ek süre talebinde bulunulmadan ve dava dilekçesinde de belgelerin süresinde verilmemesine ilişkin izahatta bulunulmadığı görüldüğünden süresinden sonra 07/06/2017 tarihinde ibraz edilen defter ve belgeler için özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Defter belge isteme yazısını tebliğ alan kişinin temsil yetkisinin bulunmadığı, tebliğin usulsüz olduğu, site yönetiminin süresinde defter ve belgeleri ibraz edememesinin gizleme olarak değerlendirilemeyeceği, kaldı ki istenen belgelerin 07/06/2017 tarihinde ibraz edildiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Yapılan işlemlerin yerinde ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar ile davalı idarenin vergi ziyaı cezalı damga vergilerine yönelik iddiaları kararın bu kısımlarının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamıştır. Davalı idarenin dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergilerine yönelik temyiz istemine gelince;

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin 1. bendinde, kamu idare ve müesseseleri, iktisadi kamu müesseseleri, sair kurumlar, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, dernekler, vakıflar, dernek ve vakıfların iktisadi işletmeleri, kooperatifler, yatırım fonu yönetenler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, zirai kazançlarını bilanço veya zırai işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçilerin, hizmet erbabına ödenen ücretler ile 61. maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istisnadan faydalananlar hariç),

103 ve 104. maddelere göre yaptıkları ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları, 23/6. maddesinde ise hizmetçilerin ücretlerinin (Hizmetçiler özel fertler tarafından evlerde, bahçelerde, apartmanlarda ve ticaret mahalli olmayan sair yerlerde orta hizmetçiliği süt ninelik, dadılık, bahçıvanlık, kapıcılık gibi özel hizmetlerde çalıştırılanlardır.) (Mürebbiyelere ödenen ücretler istisna kapsamına dahil değildir) gelir vergisinden istisna edildiği hüküm altına alınmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden, davacı site yönetimi hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporuyla, site yönetimince ibraz edilen toplam 42 personelin bulunduğu ve ilgili dönemde Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirimlerinin yapıldığı, ancak gelir stopaj vergisi kesintisi yapılmadığı ve beyan edilmediği, site bünyesinde çalıştırılan personelin hizmetçi kapsamında bulunmadığı, bahsi geçen personelin temizlik elemanı, sıhhi tesisatçı, elektrikçi, muhasebe elemanları, aidat tahsilatında görevli idari, sosyal personel vs. şeklinde istihdam edildikleri, buna istinaden bu kişilere yapılan ücret ödemelerinden gelir vergisi tevkifatı yapılması gerektiğinin belirtilmesi üzerine tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergilerinin dava konusu edildiği görülmüştür.

Yukarıda mezkur maddelerin birlikte değerlendirilmesinden; hizmet erbabına ödenen ücretlerin tevkifata tabi olduğu ancak Gelir Vergisi Kanunu'nun 23/6. maddesinde sayılanlara ödenen ücretlerin gelir vergisinden istisna olduğu, bunların da özel fertler tarafından evlerde, bahçelerde, meskenlerde ve ticaret mahalli sayılmayan sair yerlerde orta hizmetçiliği, kapıcılık v.b. özel hizmetlerde çalıştırılanları kapsadığı, bunlar dışında hizmet akdiyle emeği karşılığında kendine ücret ödenen temizlik elemanı, tesisatçı, güvenlik elemanı olarak hizmet gördürülenlerin 23/6. maddede belirtilen hizmetçi kapsamında değerlendirilmesi olası olmadığından,

bu kişilere (23/6. da sayılanlar dışındaki site, apartman çalışanlarına) ücret adı altında yapılan ödemelerden Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesi uyarınca tevkifat yapılmasında hukuka aykırılık, aksi yöndeki Bölge İdare Mahkemesi kararında yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçelerinde öne sürülen hususlar, temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz istemlerinin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.