Danıştay 4. Daire E.2019/1404 K.2022/2783

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle 2011/1, 2, 4, 5 dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ihtilaflı dönemde fatura düzenleyen Bilecik Vergi Dairesi mükellefi … Kimya Lojistik Dış Tic. Ltd. Şirketi ve Sincan Vergi Dairesi mükellefi … Kimyasal Maddima İth. İhr.Paz. Nakl. San. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden düzenlenen faturaların sahte olduğunu ortaya koymada yeterli olduğu anlaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kendileri hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiği bunun kendilerine tebliğ edilmediği bunun savunma haklarını kısıtladığı, vergi/ceza ihbarnamelerinde atıf yapılan vergi tekniği raporlarının da kendilerine tebliğ edilmediği, usule aykırı şekilde yapılan tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığından kararın bozulması gerektiğ ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.